obbligazione (język włoski)

wymowa:

IPA: /ob.bli.ga.ˈʦjo.ne/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obowiązek, powinność, zobowiązanie

(1.2) finans. obligacja

(1.3) praw. oblig

odmiana:

(1.1-3) lp obbligazione; lm obbligazioni

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) obbligazione di pagamento → obowiązek zapłaty

synonimy:

(1.1) debito, dovere, impegno, incarico, obbligo, onere

(1.2) bond

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. obbligo m, obbligazionista m ż, obbliganza ż, obbligatorietà ż

czas. obbligare, obbligarsi

przym. obbligante, obbligato, obbligazionario, obbligatorio

przysł. obbligatamente, obbligatoriamente

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. obligatio, -onis < łac. obligare

uwagi:

źródła: