honor (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈxɔ̃nɔr], AS: [χõnor], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) czyjeś poczucie godności
- (1.2) czyjeś dobre imię związane z czcią, poważaniem, szacunkiem
- (1.3) zob. honory
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik honor honory dopełniacz honoru honorów celownik honorowi honorom biernik honor honory narzędnik honorem honorami miejscownik honorze honorach wołacz honorze honory - przykłady:
- (1.1) Uczynił to, by zachować swój honor.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) godność
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- (1.2) chwała, sława, uznanie
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. honorowanie n, dyshonor m
- czas. honorować ndk.
- przym. honorowy, niehonorowy, honorny
- przysł. honorowo, niehonorowo
- związki frazeologiczne:
- oddawać honor • plama na honorze • punkt honoru • słowo honoru • splamić honor • unieść się honorem • wyjść z honorem • zwracać honor • honor jak papier, gdy raz się splami, to już go nie wyczyścisz
- etymologia:
- (1.1-2) łac. honor[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- amharski: (1.1) ክብር m
- angielski: (1.1) honor, honour
- arabski: (1.1) شرف m, عرض m
- duński: (1.1) ære w; (1.2) ære w
- esperanto: (1.1) honoro; (1.2) honoro
- francuski: (1.1) honneur m
- hiszpański: (1.1) honor m
- japoński: (1.1) 名誉(めいよ)
- kaszubski: (1.2) tcza ż
- kazachski: (1.1) намыс
- kirgiski: (1.1) намыс
- osmański: (1.1) آب (âb)
- rosyjski: (1.1) честь ż; (1.2) почёт m; (1.3) почёт m
- tuvalu: (1.1) āva
- węgierski: (1.1) becsület
- wilamowski: (1.1) honor; (1.2) ēre ż
- włoski: (1.1) onore
- wolof: (1.1) jom
- źródła:
honor (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) amer. honor
czasownik
- (2.1) amer. honorować, wyróżniać, odznaczać
- (2.2) amer. honorować, uznawać (np. obcojęzyczny dokument)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bryt. honour
- (2.1-2) bryt. honour
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. honour
- czas. honour
- przym. honourable, honorable, honorary, honorific, honorless
- skr. hon, Hon
- przysł. honorably, honourably, dishonorably
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
honor (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
morfem
- (1.1) czcić, honor, zaszczytny, honorowo
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pochodne:
- rzecz. honoro, honordigno, malhonoro, senhonorigo
- przym. honora, honoriga, honorinda, malhonora, senhonora
- przysł. honore
- czas. honori, honorigi, malhonori, senhonorigi
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
honor (język hiszpański)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) honor, cześć
- odmiana:
- (1.1) lm honores
- przykłady:
- (1.1) Mi honor no me permite esta clase de actos. → Mój honor nie pozwala mi na tego typu czyny.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) honra, estima
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. honorable, honorario
- rzecz. honorario m, honorabilidad
- czas. honrar
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. honor, –ōris
- uwagi:
- źródła:
honor (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zaszczyt
- (1.2) szacunek, poważanie
- (1.3) godność
- odmiana:
- (1.1-3) honor (honos), honoris (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy) albo
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik honor honorēs dopełniacz honoris honorum celownik honorī honoribus biernik honorem honorēs ablatyw honore honoribus wołacz honor honorēs przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik honos honorēs dopełniacz honoris honorum celownik honorī honoribus biernik honorem honorēs ablatyw honore honoribus wołacz honos honorēs - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. honorabilis
- związki frazeologiczne:
- cursus honorum • honos habet onus
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
honor (język wilamowski)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) honor
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.