pozwolenie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔzvɔˈlɛ̃ɲɛ], AS: [pozvolẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) zgoda na coś lub uprawnienie dotyczące jakiejś czynności lub rzeczy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pozwolenie pozwolenia dopełniacz pozwolenia pozwoleń celownik pozwoleniu pozwoleniom biernik pozwolenie pozwolenia narzędnik pozwoleniem pozwoleniami miejscownik pozwoleniu pozwoleniach wołacz pozwolenie pozwolenia - przykłady:
- (1.1) Otrzymałem pozwolenie na broń.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) zezwolenie
- antonimy:
- (1.1) ban, prohibicja
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. pozwalać ndk., zezwalać ndk.
- rzecz. pozwalanie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) permission
- białoruski: (1.1) дазвол m
- czeczeński: (1.1) пурба
- duński: (1.1) tilladelse w
- esperanto: (1.1) permeso
- hiszpański: (1.1) permiso m, autorización ż
- kataloński: (1.1) permissió ż
- kazachski: (1.1) рұқсат
- norweski (bokmål): (1.1) tillatelse m
- nowogrecki: (1.1) άδεια ż
- rosyjski: (1.1) позволение n, разрешение n
- sanskryt: (1.1) आज्ञा
- tuvalu: (1.1) fakatagāga
- ukraiński: (1.1) до́звіл m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.