jonasz (język polski)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przen. człowiek sprowadzający nieszczęście, przynoszący pecha, ściągający biedę[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) uchodzić za jonasza • być jonaszem
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) pechowiec
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Jonasz mos, Jonaszek mos
- przym. Jonaszowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) od imienia biblijnego Jonasza, który ściągnął na siebie gniew boży[1][2]
- uwagi:
- (1.1) Wyraz utworzony od nazwy własnej osoby, użyty w znaczeniu pospolitym piszemy małą literą[3][4].
- (1.1) zobacz też: adonis • afrodyta • amfitrion • apollo • argus • armida • bachus • beatrycze • cerber • dulcynea • gracja • hamlet • janosik • judasz • junona • kain • kasandra • kirke • krezus • ksantypa • łazarz • nikodem • parys • wenus
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) gafe m
- nowogrecki: (1.1) γρουσούζης m
- źródła:
- 1 2 Hasło „Jonasz” w: Władysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Rytm, Warszawa 2003, ISBN 83-7399-022-4.
- ↑ Hasło „Jonasz” w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
- ↑
Porada „pisownia wyrazów pospolitych od nazw własnych” w: Poradnia językowa PWN. - ↑ Hasło „Rzeczowniki utworzone od nazw własnych ludzi oraz istot mitologicznych, używane w znaczeniu pospolitym” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.