pechowiec (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. ktoś, kto ma pecha
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pechowiec pechowcy dopełniacz pechowca pechowców celownik pechowcowi pechowcom biernik pechowca pechowców narzędnik pechowcem pechowcami miejscownik pechowcu pechowcach wołacz pechowcu / pechowcze pechowcy depr. M. i W. lm: (te) pechowce - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) szczęśliwiec, szczęściarz
- hiperonimy:
- (1.1) biedak
- hiponimy:
- (1.1) jonasz
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pech m, pechowość ż
- przym. pechowy
- przysł. pechowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) jinx
- hiszpański: (1.1) pupas m
- interlingua: (1.1) infortunato
- jidysz: (1.1) שלימזלניק m, שלימזל n
- niemiecki: (1.1) Pechvogel m
- nowogrecki: (1.1) γκαντέμης m
- rosyjski: (1.1) неудачник m
- włoski: (1.1) sfortunato m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.