bić (język polski)

dziecko bije (1.1) drugie
zakonnik bije (1.2) w dzwony
serce bije (1.4)
ktoś bije (1.5) figurę
oni biją (1.6) monety
oni biją (1.7) w bębenki
oni się biją (2.1)
wymowa:
, IPA: [bʲiʨ̑], AS: [bʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) uderzać kogoś, zadawać komuś ból
(1.2) o dzwonie i zegarze wytwarzać głośne odgłosy pracy
(1.3) o skrzydłach i rękach machać nimi
(1.4) o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
(1.5) w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.
(1.6) o monetach, medalach produkować za pomocą stempla lub prasy
(1.7) uderzać w jakiś instrument perkusyjny
(1.8) zabijać zwierzęta
(1.9) wojsk. strzelać z dział, armaty; o armatach: wystrzeliwać pociski
(1.10) st.pol. napadać[1]
(1.11) st.pol. wbijać, zakładać[1]
(1.12) st.pol. walczyć wręcz[1]
(1.13) st.pol. o opadach atmosferycznych: padać[1]
(1.14) st.pol. o koniu: kopać[1]
(1.15) st.pol. o piłce: odbijać[1]
(1.16) st.pol. grzmieć[1]
(1.17) st.pol. rzucać[1]
(1.18) st.pol. biec prosto[1]
(1.19) st.pol. zmierzać do czegoś[1]

czasownik zwrotny niedokonany bić się

(2.1) walczyć z przeciwnikiem lub wrogiem
(2.2) zmagać się z jakimiś trudnościami
(2.3) gw. (Bukowina) o klaczy: mieć popęd płciowy[2]
odmiana:
(1.1-8) koniugacja Xa
(2.1-2) koniugacja Xa
przykłady:
(1.1) Wiktorio, nie bij pana, bo się spocisz!
(1.2) Na Anioł Pański biją dzwony.
(1.3) Pisklak bije powietrze skrzydłami bezskutecznie, próbując wzlecieć.
(1.4) Ale mi serce bije ze strachu.
(1.4) Na widok Pawła, Eli mocniej zabiło serce.
(1.7) Już tam ociec do swej Basi mówi zapłakany: „słuchaj jeno, pono nasi biją w tarabany[3].
(1.8) Muchy i karaluchy można bić złożoną gazetą.
składnia:
kolokacje:
(1.?) bić brawo • bić rekordy
(1.6) bić monetę / medal
(1.9) bić z dział/armat
synonimy:
(1.1) uderzać, tłuc; wulg. reg. śl. ciulać
(1.2) tykać
(1.3) machać
(1.6) emitować, wybijać
(1.7) bębnić
(1.8) tłuc
(1.9) strzelać,
(2.1) nawalać się, tłuc się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bicie n, bitka ż, bitwa ż, bijak m, odbijacz mrz, bijatyka ż, rozbicie n, dobicie n
czas. rozbić, bijać, dobić dk., nabić dk., obić dk., odbić dk., przybić dk., podbić dk., ubić dk., wbić dk., wybić dk., zabić dk., przybijać ndk., wbijać ndk., dobijać ndk., nabijać ndk., obijać ndk., odbijać ndk., pobijać ndk., ubijać ndk., wbijać ndk., wybijać ndk.
przym. bity, bitny, bitewny
związki frazeologiczne:
a u was biją Murzynów • bić głową w mur • bić jak w kaczy kuperbić na głowę • bić kogoś w czambuł • bić na alarmbić pianę • bić pięścią w stół • bić się z myślami • bić po oczach • bić się w czoło • bić się w cudze piersi • bić się w piersi • bić pokłony • bić w dzwony na trwogę / bić na trwogę • biją Boże bębny • bity, ale syty • czyjeś serce bije dla kogoś • komu bije dzwon? • gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta • niech cię kule biją • jak chłop baby nie bije, to w niej wątroba gnije / kiedy mąż żony nie bije, to w niej wątroba gnije, a kiedy ją przechlasta, to w niej wątroba przyrasta • błogosławióna baba, co chłopa bije, a przeklynty chłop, co sie ji do (sic!) • kto dobrze kocha, ten tęgo bije • orzech, sztokfisz, niewiasta jednym kształtem żyją, nic dobrego nie czynią, kiedy ich nie biją • na świętą Zofiję deszcz po polach bije • bić, aż będzie w niebie słychać • bić, ile wlezie • bić się dobrze w wielkiej kupie, a jeść w małej • w małej kompanii pij, w dużej się bij • bij się choćby z diabłem, aby w dobrej sprawie • dzielnie bił, tęgo pił, ale Boga kochał • kiedy nie biją, to jeszcze nie boli • kto bije, bywa też i bity • jak kto chce kogo bić, musi koniecznie i sam przy tym być • kto dobrze kocha, ten tęgo bije • nie liczba bije, ale męstwo • gdy ręka nie szermuje, szabla sama nie bije • wrzeszczy, a jeszcze go nie biją[4]wulg. bić konia
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 130.
  2. Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, SOW, Warszawa 2008, s. 32; dostęp: 27 października 2018.
  3. J. Wybicki Mazurek Dąbrowskiego
  4. Jan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 4/1951, s. 5.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.