wystrzeliwać (język polski)

działo wystrzeliwuje (1.1) pocisk
wymowa:
​, IPA: [ˌvɨsṭʃɛˈlʲivaʨ̑], AS: [vysṭšelʹivać], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• udziąs.• akc. pob.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. wystrzelić)

(1.1) powodować lot pocisku – kuli karabinowej, rakiety, strzały itp.
(1.2) nagle zrywać się do biegu, zwykle bardzo szybko i gwałtownie
odmiana:
(1.1) koniugacja VIIIb
przykłady:
(1.1) Strzały wystrzeliwane są z łuku.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wystrzał m, wystrzelenie n, wystrzeliwanie n, strzelanina ż
czas. wystrzelić dk., strzelić dk.
przym. wystrzałowy, strzelniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.