Patrick Rafter
Państwo

 Australia

Data i miejsce urodzenia

28 grudnia 1972
Mount Isa

Wzrost

185 cm

Gra

praworęczny, jednoręczny bekhend

Status profesjonalny

1991

Zakończenie kariery

2001

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

11

Najwyżej w rankingu

1 (26 lipca 1999)

Australian Open

SF (2001)

Roland Garros

SF (1997)

Wimbledon

F (2000, 2001)

US Open

W (1997, 1998)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

10

Najwyżej w rankingu

6 (1 lutego 1999)

Australian Open

W (1999)

Roland Garros

SF (1998)

Wimbledon

SF (1996, 1998)

US Open

SF (1996)

Patrick Michael Rafter (ur. 28 grudnia 1972 w Mount Isa) – australijski tenisista, lider rankingu ATP, zwycięzca wielkoszlemowych US Open w latach 1997 i 1998 w grze pojedynczej i Australian Open w 1999 roku w grze podwójnej, zdobywca Pucharu Davisa z 1999 roku, olimpijczyk z Sydney (2000).

Kariera tenisowa

Gra Raftera opierała się na dobrym serwisie i jednym z najlepszych wolejów w historii. Styl gry Australijczyka był bardzo widowiskowy.

Jako zawodowy tenisista występował w latach 1991–2001, chociaż decyzję o oficjalnym zakończeniu kariery ogłosił w styczniu 2003.

Rafter wszedł do światowej czołówki w 1997 roku gdy doszedł do finału US Open, i wygrał go w czterech setach z Gregiem Rusedskim. Osiągnięcie to powtórzył rok później, kiedy to w finale pokonał Marka Philippoussisa.

Dnia 26 lipca 1999 roku awansował na pierwsze miejsce rankingu ATP. Utrzymał się na nim jednak przez tydzień. Wcześniej tego roku wygrał deblowe Australian Open w parze z Jonasem Björkmanem. Po tym sukcesie awansował dnia 1 lutego 1999 roku na najwyższą pozycję w klasyfikacji deblowej – nr 6.

W dwóch kolejnych sezonach docierał do finału Wimbledonu, ulegając jednak tym razem Pete'owi Samprasowi i Goranowi Ivaniševiciowi.

Łącznie w swojej karierze wygrał w grze pojedynczej 11 turniejów rangi ATP World Tour oraz awansował do 14 finałów. W grze podwójnej triumfował w 10 imprezach ATP World Tour oraz uczestniczył w 8 finałach.

W 1999 roku Australia zdobyła Puchar Davisa, po pokonaniu w finale Francji. Rafter nie uczestniczył z powodu kontuzji w tej rundzie, podobnie jak i w półfinale, jednak zagrał w meczach 1 rundy przeciwko Zimbabwe i rundzie ćwierćfinałowej przeciwko Stanom Zjednoczonym. W 2000 roku Australijczycy przegrali finał z Hiszpanią i w 2001 z Francją.

W latach 1999 i 2001 wygrał też z drużyną Australii Drużynowy Puchar Świata.

W 2000 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Sydney, odpadając z turnieju singlowego w 2 rundzie, po porażce z Danielem Nestorem.

W 2002 roku został laureatem nagrody Australijczyk Roku, a w 2006 został uhonorowany miejscem w Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Finały w turniejach ATP World Tour

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (11–14)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału
Finalista 1. 17 kwietnia 1994 Hongkong Twarda Michael Chang 1:6, 3:6
Zwycięzca 1. 19 czerwca 1994 Manchester Trawiasta Wayne Ferreira 7:6(5), 7:6(4)
Finalista 2. 2 marca 1997 Filadelfia Twarda (hala) Pete Sampras 7:5, 6:7(4), 3:6
Finalista 3. 13 kwietnia 1997 Hongkong Twarda Michael Chang 3:6, 3:6
Finalista 4. 25 maja 1997 Sankt Pölten Ceglana Marcelo Filippini 6:7(2), 2:6
Finalista 5. 17 sierpnia 1997 New Haven Twarda Jewgienij Kafielnikow 6:7(4), 4:6
Finalista 6. 24 sierpnia 1997 Long Island Twarda Carlos Moyá 4:6, 6:7(1)
Zwycięzca 2. 7 września 1997 US Open, Nowy Jork Twarda Greg Rusedski 6:3, 6:2, 4:6, 7:5
Finalista 7. 29 września 1997 Puchar Wielkiego Szlema Dywanowa (hala) Pete Sampras 2:6, 4:6, 5:7
Zwycięzca 3. 12 kwietnia 1998 Ćennaj Twarda Mikael Tillström 6:3, 6:4
Zwycięzca 4. 21 czerwca 1998 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Martin Damm 7:6(2), 6:2
Zwycięzca 5. 9 sierpnia 1998 Toronto Twarda Richard Krajicek 7:6(3), 6:4
Zwycięzca 6. 16 sierpnia 1998 Cincinnati Twarda Pete Sampras 1:6, 7:6(2), 6:4
Zwycięzca 7. 30 sierpnia 1998 Long Island Twarda Félix Mantilla 7:6(3), 6:2
Zwycięzca 8. 13 września 1998 US Open, Nowy Jork Twarda Mark Philippoussis 6:3, 3:6, 6:2, 6:0
Finalista 8. 16 maja 1999 Rzym Ceglana Gustavo Kuerten 4:6, 5:7, 6:7(6)
Zwycięzca 9. 20 czerwca 1999 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Andrei Pavel 3:6, 7:6(7), 6:4
Finalista 9. 15 sierpnia 1999 Cincinnati Twarda Pete Sampras 6:7(7), 3:6
Zwycięzca 10. 25 czerwca 2000 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Nicolas Escudé 6:1, 6:3
Finalista 10. 9 lipca 2000 Wimbledon, Londyn Trawiasta Pete Sampras 7:6(10), 6:7(5), 4:6, 2:6
Finalista 11. 12 listopada 2000 Lyon Dywanowa (hala) Arnaud Clément 6:7(2), 6:7(5)
Finalista 12. 8 lipca 2001 Wimbledon, Londyn Trawiasta Goran Ivanišević 3:6, 6:3, 3:6, 6:2, 7:9
Finalista 13. 5 sierpnia 2001 Montreal Twarda Andrei Pavel 6:7(3), 6:2, 3:6
Finalista 14. 12 sierpnia 2001 Cincinnati Twarda Gustavo Kuerten 1:6, 3:6
Zwycięzca 11. 19 sierpnia 2001 Indianapolis Twarda Gustavo Kuerten 4:2 krecz

Gra podwójna (10–8)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Finalista 1. 17 kwietnia 1994 Hongkong Twarda Jonas Björkman Jim Grabb
Brett Steven		 walkower
Zwycięzca 1. 22 maja 1994 Bolonia Ceglana John Fitzgerald Vojtěch Flégl
Andrew Florent		 6:3, 6:3
Finalista 2. 23 października 1994 Lyon Dywanowa (hala) Martin Damm Jakob Hlasek
Jewgienij Kafielnikow		 7:6, 6:7, 6:7
Zwycięzca 2. 8 stycznia 1995 Adelaide Twarda Jim Courier Byron Black
Grant Connell		 7:6, 6:4
Finalista 3. 15 października 1995 Ostrawa Dywanowa (hala) Guy Forget Jonas Björkman
Javier Frana		 7:6, 4:6, 6:7
Finalista 4. 21 kwietnia 1996 Bermudy Ceglana Pat Cash Jan Apell
Brent Haygarth		 6:3, 1:6, 3:6
Zwycięzca 3. 12 maja 1996 Pinehurst Ceglana Pat Cash Ken Flach
David Wheaton		 6:2, 6:3
Zwycięzca 4. 5 stycznia 1997 Adelaide Twarda Bryan Shelton Todd Woodbridge
Mark Woodforde		 6:4, 1:6, 6:3
Finalista 5. 16 marca 1997 Indian Wells Twarda Mark Philippoussis Mark Knowles
Daniel Nestor		 6:7, 6:4, 5:7
Finalista 6. 20 kwietnia 1997 Tokio Twarda Justin Gimelstob Martin Damm
Daniel Vacek		 6:2, 2:6, 6:7
Zwycięzca 5. 15 czerwca 1997 Londyn Trawiasta Mark Philippoussis Sandon Stolle
Cyril Suk		 6:2, 4:6, 7:5
Finalista 7. 10 sierpnia 1997 Cincinnati Twarda Mark Philippoussis Todd Woodbridge
Mark Woodforde		 6:7, 6:4, 4:6
Zwycięzca 6. 15 marca 1998 Indian Wells Twarda Jonas Björkman Todd Martin
Richey Reneberg		 6:4, 7:6
Zwycięzca 7. 2 sierpnia 1998 Los Angeles Twarda Sandon Stolle Jeff Tarango
Daniel Vacek		 6:4, 6:4
Zwycięzca 8. 31 stycznia 1999 Australian Open, Melbourne Twarda Jonas Björkman Mahesh Bhupathi
Leander Paes		 6:3, 4:6, 6:4, 6:7(10), 6:4
Zwycięzca 9. 13 czerwca 1999 Halle Trawiasta Jonas Björkman Paul Haarhuis
Jared Palmer		 6:3, 7:5
Zwycięzca 10. 8 sierpnia 1999 Montreal Twarda Jonas Björkman Byron Black
Wayne Ferreira		 7:6(5), 6:4
Finalista 8. 17 czerwca 2001 Halle Trawiasta Maks Mirny Daniel Nestor
Sandon Stolle		 4:6, 7:6(5), 1:6

Osiągnięcia w turniejach Wielkiego Szlema i ATP World Tour Masters 1000 (gra pojedyncza)

Turniej19911992199319941995199619971998199920002001Wygrane turniejeBilans w turnieju
Wielki Szlem
Australian Open – 1R 1R 3R 4R 2R 1R 3R 3R – SF 0 / 9 15–9
French Open – – – 4R 1R 1R SF 2R 3R 2R 1R 0 / 8 12–8
Wimbledon – – 3R 2R 1R 4R 4R 4R SF F F 0 / 9 29–9
US Open – – 1R 3R 2R 1R W W 1R 1R 4R 2 / 9 20–7
Bilans spotkań 0–0 0–1 2–3 8–4 4–4 4–4 15–3 13–3 9–4 7–3 14–4 N/A 76–33
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Finals – – – – – – RR – – – RR 0 / 2 2–4
ATP World Tour Masters 1000
Indian Wells – – 1R 3R 3R – 1R 3R 2R 2R QF 0 / 8 9–8
Miami – – – SF 3R – 1R 2R 3R 4R SF 0 / 7 13–7
Monte Carlo – – – – 1R – – – – – – 0 / 1 0–1
Rzym – – – 1R 1R – 2R 1R F 1R – 0 / 6 6–6
Hamburg – – – – 2R – – – – 1R – 0 / 2 1–2
Montreal/Toronto – – – 1R 2R QF 2R W QF QF F 1 / 8 20–7
Cincinnati – – 1R 1R 3R 2R 3R W F – F 1 / 8 19–7
Sztokholm/Stuttgart – – – 2R – – SF 3R – 2R – 0 / 4 4–4
Paryż – – – 1R – – 3R 3R – 3R – 0 / 4 3–4
Ranking na koniec sezonu
293 243 66 20 66 62 2 4 16 15 7 N/A

Legenda

     W, wygrał turniej

     F, przegrał w finale

     SF, przegrał w półfinale

     QF, przegrał w ćwierćfinale

     4R, 3R, 2R, 1R przegrał w IV, III, II, I rundzie

     RR, odpadł w fazie grupowej

     –, nie startował w turnieju głównym

Przypisy

  1. ↑ Patrick Rafter - Tennis. sahof.org.au. [dostęp 2017-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (3 stycznia 2017)]. (ang.).
  2. ↑ Rafter announces retirement. bbc.co.uk, 10 stycznia 2003. [dostęp 2017-01-03]. (ang.).
  3. ↑ Pat Rafter Bio, Stats, and Results [online], Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2017-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2015-07-04] (ang.).
  4. ↑ Rafter inducted into Hall of Fame. abc.net.au, 16 lipca 2006. [dostęp 2017-01-03]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.