| Państwo | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
20 marca 1963 |
| Wzrost |
185 cm |
| Gra |
praworęczna, jednoręczny bekhend |
| Status profesjonalny |
1984 |
| Zakończenie kariery |
1993 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje |
3 |
| Najwyżej w rankingu |
12 (3 marca 1986) |
| Australian Open |
4R (1987) |
| Roland Garros |
3R (1988) |
| Wimbledon |
QF (1984) |
| US Open |
3R (1985, 1990) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje |
14 |
| Najwyżej w rankingu |
3 (6 kwietnia 1987) |
| Australian Open |
W (1985) |
| Roland Garros |
QF (1985) |
| Wimbledon |
SF (1986) |
| US Open |
F (1990) |
Paul Annacone (ur. 20 marca 1963 w Southampton (Nowy Jork)) – amerykański tenisista i trener tenisa, zwycięzca Australian Open 1985 w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.
Kariera tenisowa
Zawodowym tenisistą był w latach 1984–1993.
W grze pojedynczej wygrał 3 turnieje rangi ATP World Tour oraz osiągnął 3 finały. W rozgrywkach wielkoszlemowych jest ćwierćfinalistą Wimbledonu 1984, gdy przystępował do turnieju jako 242. tenisista w rankingu. Pokonał m.in. w 4 rundzie 13. w zestawieniu ATP Johana Krieka, a przegrał z Jimmym Connorsem.
W grze podwójnej jest mistrzem Australian Open 1985, startując w parze z Christo Van Rensburgiem. Amerykanin jest ponadto finalistą US Open 1990, kiedy to tworzył debel z Davidem Wheatonem. Łącznie w tej konkurencji zwyciężył w 14 turniejach, a w dalszych 16 był finalistą.
Wspólnie z Betsy Nagelsen osiągnął w 1987 finał gry mieszanej na US Open w finale ponosząc porażkę z Martiną Navrátilovą i Emilio Sánchezem.
Annacone zagrał w 1 meczu o Puchar Davisa, w 1986 roku w półfinale grupy światowej z Australią, w rywalizacji deblowej wspólnie z Kenem Flachem. Australia awansowała do finału po triumfie 3:1, a punkt dla Stanów Zjednoczonych zdobył debel Annacone–Flach po pokonaniu Pata Casha i Johna Fitzgeralda.
W rankingu gry pojedynczej Annacone najwyżej był na 12. miejscu (3 marca 1986), a w klasyfikacji gry podwójnej na 3. pozycji (6 kwietnia 1987).
Finały w turniejach ATP World Tour
| Legenda |
|---|
| Wielki Szlem |
| Igrzyska olimpijskie |
| Tennis Masters Cup / ATP Finals |
| ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000 |
| ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
| ATP International Series / ATP Tour 250 |
Gra pojedyncza (3–3)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalista | 1. | 1985 | Atlanta | Dywanowa (hala) | John McEnroe | 6:7, 6:7, 2:6 |
| Zwycięzca | 1. | 1985 | Los Angeles | Twarda | Stefan Edberg | 7:6, 6:7, 7:6 |
| Zwycięzca | 2. | 1985 | Brisbane | Dywanowa (hala) | Kelly Evernden | 6:3, 6:3 |
| Finalista | 2. | 1985 | Melbourne | Dywanowa (hala) | Marty Davis | 4:6, 4:6 |
| Finalista | 3. | 1988 | Stratton Mountain | Twarda | Andre Agassi | 2:6, 4:6 |
| Zwycięzca | 3. | 1989 | Wiedeń | Dywanowa (hala) | Kelly Evernden | 6:7, 6:4, 6:1, 2:6, 6:3 |
Gra podwójna (14–16)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalista | 1. | 1983 | Kolonia | Dywanowa (hala) | Eric Korita | Nick Saviano Florin Segărceanu |
3:6, 4:6 |
| Finalista | 2. | 1984 | Livingston | Twarda | Glenn Michibata | Scott Davis Ben Testerman |
4:6, 4:6 |
| Zwycięzca | 1. | 1984 | Sydney | Trawiasta | Christo Van Rensburg | Tom Gullikson Scott McCain |
7:6, 7:5 |
| Zwycięzca | 2. | 1985 | Delray Beach | Twarda | Christo Van Rensburg | Sherwood Stewart Kim Warwick |
7:5, 7:5, 6:4 |
| Zwycięzca | 3. | 1985 | Atlanta | Dywanowa (hala) | Christo Van Rensburg | Steve Denton Tomáš Šmíd |
6:4, 6:3 |
| Finalista | 3. | 1985 | Las Vegas | Twarda | Christo Van Rensburg | Pat Cash John Fitzgerald |
6:7, 7:6, 6:7 |
| Finalista | 4. | 1985 | Newport | Trawiasta | Christo Van Rensburg | Peter Doohan Sammy Giammalva Jr. |
1:6, 3:6 |
| Finalista | 5. | 1985 | Los Angeles | Twarda | Christo Van Rensburg | Scott Davis Robert Van’t Hof |
3:6, 6:7 |
| Zwycięzca | 4. | 1985 | San Francisco | Dywanowa (hala) | Christo Van Rensburg | Brad Gilbert Sandy Mayer |
3:6, 6:3, 6:4 |
| Zwycięzca | 5. | 1985 | Australian Open, Melbourne | Trawiasta | Christo Van Rensburg | Mark Edmondson Kim Warwick |
3:6, 7:6, 6:4, 6:4 |
| Finalista | 6. | 1986 | Londyn WCT | Dywanowa (hala) | Christo Van Rensburg | Heinz Günthardt Balázs Taróczy |
4:6, 6:1, 6:7, 7:6, 4:6 |
| Finalista | 7. | 1986 | Stratton Mountain | Twarda | Christo Van Rensburg | Peter Fleming John McEnroe |
3:6, 6:3, 3:6 |
| Zwycięzca | 6. | 1987 | Key Biscayne | Twarda | Christo Van Rensburg | Ken Flach Robert Seguso |
6:2, 6:4, 6:4 |
| Finalista | 8. | 1987 | Orlando | Twarda | Christo Van Rensburg | Sherwood Stewart Kim Warwick |
6:2, 6:7, 4:6 |
| Zwycięzca | 7. | 1987 | Chicago | Dywanowa (hala) | Christo Van Rensburg | Mike De Palmer Gary Donnelly |
6:3, 7:6 |
| Zwycięzca | 8. | 1987 | Tokio | Twarda | Kevin Curren | Andrés Gómez Anders Järryd |
6:4, 7:6 |
| Finalista | 9. | 1988 | Schenectady | Twarda | Patrick McEnroe | Alexander Mronz Greg Van Emburgh |
3:6, 7:6, 5:7 |
| Zwycięzca | 9. | 1988 | Paris | Twarda (hala) | John Fitzgerald | Jim Grabb Christo Van Rensburg |
6:2, 6:2 |
| Finalista | 10. | 1988 | Sztokholm | Twarda (hala) | John Fitzgerald | Kevin Curren Jim Grabb |
5:7, 4:6 |
| Zwycięzca | 10. | 1989 | Memphis | Twarda (hala) | Christo Van Rensburg | Scott Davis Tim Wilkison |
7:6, 6:7, 6:1 |
| Zwycięzca | 11. | 1989 | Filadelfia | Dywanowa (hala) | Christo Van Rensburg | Rick Leach Jim Pugh |
6:3, 7:5 |
| Finalista | 11. | 1989 | Scottsdale | Twarda | Christo Van Rensburg | Rick Leach Jim Pugh |
7:6, 3:6, 2:6, 6:2, 4:6 |
| Finalista | 12. | 1989 | San Francisco | Dywanowa (hala) | Christo Van Rensburg | Pieter Aldrich Danie Visser |
4:6, 3:6 |
| Finalista | 13. | 1989 | Wiedeń | Dywanowa (hala) | Kelly Evernden | Jan Gunnarsson Anders Järryd |
2:6, 3:6 |
| Zwycięzca | 12. | 1990 | Toronto | Twarda | David Wheaton | Broderick Dyke Peter Lundgren |
6:1, 7:6 |
| Finalista | 14. | 1990 | US Open, Nowy Jork | Twarda | David Wheaton | Pieter Aldrich Danie Visser |
2:6, 6:7, 2:6 |
| Finalista | 15. | 1992 | Newport | Trawiasta | David Wheaton | Royce Deppe David Rikl |
4:6, 4:6 |
| Zwycięzca | 13. | 1993 | Atlanta | Ceglana | Richey Reneberg | Todd Martin Jared Palmer |
6:4, 7:6 |
| Finalista | 16. | 1993 | Coral Springs | Ceglana | Doug Flach | Patrick McEnroe Jonathan Stark |
4:6, 3:6 |
| Zwycięzca | 14. | 1993 | Pekin | Dywanowa (hala) | Doug Flach | Jacco Eltingh Paul Haarhuis |
7:6, 6:3 |
Gra mieszana (0–1)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwnicy | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalista | 1. | 1987 | US Open, Nowy Jork | Twarda | Betsy Nagelsen | Martina Navrátilová Emilio Sánchez |
4:6, 7:6, 6:7 |
Kariera trenerska
Annacone pracę jako trener rozpoczął w 1995 roku. Prowadził:
- Pete’a Samprasa (sezony 1995–2002)
- Tima Henmana (sezony 2003–2007)
- Rogera Federera (sezony 2010–2013)
- Sloane Stephens (od początku sezonu 2014 do lipca sezonu 2014)
W latach 2008–2010 był kapitanem reprezentacji Wielkiej Brytanii w Pucharze Davisa.
Przypisy
- 1 2 Paul Annacone – Personal. atpworldtour.com. [dostęp 2017-01-11]. (ang.).
- ↑ Jennifer Frey: With Dedication, Sampras Aces Third U.S. Open. washingtonpost.com, 11 września 1995. [dostęp 2016-12-27]. (ang.).
- ↑ Roger Federer splits with coach. [w:] Associated Press [on-line]. espn.com, 13 września 2013. [dostęp 2017-01-11]. (ang.).
- ↑ Douglas Robson: Sloane Stephens splits with coach Paul Annacone. [w:] USA TODAY Sports [on-line]. usatoday.com, 23 lipca 2014. [dostęp 2017-01-11]. (ang.).
- ↑ Roger Federer hires Paul Annacone as coach for 'test period'. [w:] Telegraph staff [on-line]. telegraph.co.uk, 26 lipca 2010. [dostęp 2017-01-11]. (ang.).
Bibliografia
- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2017-01-11] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2017-01-11] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2017-01-11] (ang.).