Arthur Ashe
Pełne imię i nazwisko

Arthur Robert Ashe Jr.

Państwo

 Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia

10 lipca 1943
Richmond

Data i miejsce śmierci

6 lutego 1993
Nowy Jork

Wzrost

185 cm

Gra

praworęczny, jednoręczny bekhend

Status profesjonalny

1966

Zakończenie kariery

1980

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

33

Najwyżej w rankingu

2 (2 maja 1976)

Australian Open

W (1970)

Roland Garros

QF (1970, 1971)

Wimbledon

W (1975)

US Open

W (1968)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

18

Najwyżej w rankingu

15 (30 sierpnia 1977)

Australian Open

W (1977)

Roland Garros

W (1971)

Wimbledon

F (1971)

US Open

F (1968)

Odznaczenia
Strona internetowa

Arthur Robert Ashe Jr. (ur. 10 lipca 1943 w Richmond, zm. 6 lutego 1993 w Nowym Jorku) – amerykański tenisista, zwycięzca turniejów wielkoszlemowych, pierwszy Afroamerykanin w reprezentacji w Pucharze Davisa.

Życie prywatne

W 1977 roku poślubił Jeanne Moutoussamy. Mieli jedną córkę, Camerę.

Ashe chorował na serce; leczenie wymagało transfuzji krwi, co doprowadziło do zakażenia wirusem HIV. Tenisista ujawnił chorobę w kwietniu 1992, stając się symbolem walki z AIDS. Zmarł niespełna rok później. Na jego cześć nazwano stadion główny w kompleksie USTA Billie Jean King National Tennis Center we Flushing Meadows–Corona Park w Nowym Jorku, na którym rozgrywane są zawody US Open.

20 czerwca 1993 roku został pośmiertnie odznaczony przez prezydenta Billa Clintona Medalem Wolności.

Kariera tenisowa

Był pierwszym Afroamerykaninem, który wygrał wielkoszlemowe turnieje. W singlu triumfował w 3 imprezach tej rangi, najpierw w 1968 podczas US Open. W finale okazał się lepszym od Toma Okkera. W 1970 został mistrzem Australian Open po finale z Dickiem Crealyem. Ostatni singlowy wielkoszlemowy triumf odniósł w 1975 roku na Wimbledonie pokonując Jimmy’ego Connorsa. Ashe był również uczestnikiem finałów Australian Championships 1966 i 1967, Australian Open 1971 i US Open 1972.

W grze podwójnej zwyciężył w dwóch wielkoszlemowych zawodach, French Open w 1971 i Australian Open 1977. We Francji startował razem z Martym Riessenem, natomiast w Australii z Tonym Roche. Ashe był ponadto finalistą US Open 1968, French Open 1970 i Wimbledonu 1971.

W latach 1963–1978 reprezentował Stany Zjednoczone w Pucharze Davisa, stając się pierwszym Afroamerykaninem w narodowej kadrze. Wygrał to trofeum 4-krotnie, w latach 1963, 1968–1970. W grze pojedynczej zagrał w 32 meczach, odnosząc 27 zwycięstw, z kolei w grze podwójnej zanotował 1 triumf i 1 porażkę.

W rankingu tworzonym przez Harry’ego Hopmana był klasyfikowany w 1968 roku na pozycji lidera wśród singlistów. Najwyżej wg klasyfikacji ATP zajmował 2. miejsce 10 października 1976.

Po zakończeniu kariery został w roku 1985 uhonorowany miejscem w Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Finały w turniejach wielkoszlemowych

Gra pojedyncza (3–4)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału
Finalista 1. 1966 Australian Championships, Melbourne Trawiasta Roy Emerson 4:6, 8:6, 2:6, 3:6
Finalista 2. 1967 Australian Championships, Melbourne Trawiasta Roy Emerson 4:6, 1:6, 4:6
Zwycięzca 1. 1968 US Open, Forest Hills Trawiasta Tom Okker 14:12, 5:7, 6:3, 3:6, 6:3
Zwycięzca 2. 1970 Australian Open, Melbourne Trawiasta Dick Crealy 6:4, 9:7, 6:2
Finalista 3. 1971 Australian Open, Melbourne Trawiasta Ken Rosewall 1:6, 5:7, 3:6
Finalista 4. 1972 US Open, Forest Hills Trawiasta Ilie Năstase 6:3, 3:6, 7:6(5–1), 4:6, 3:6
Zwycięzca 3. 1975 Wimbledon, Londyn Trawiasta Jimmy Connors 6:1, 6:1, 5:7, 6:4

Gra podwójna (2–3)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Finalista 1. 1968 US Open, Forest Hills Trawiasta Andrés Gimeno Bob Lutz
Stan Smith		 9:11, 1:6, 5:7
Finalista 2. 1970 French Open, Paryż Ceglana Charlie Pasarell Ilie Năstase
Ion Țiriac		 2:6, 4:6, 3:6
Zwycięzca 1. 1971 French Open, Paryż Ceglana Marty Riessen Tom Gorman
Stan Smith		 6:8, 4:6, 6:3, 6:4, 11:9
Finalista 3. 1971 Wimbledon, Londyn Trawiasta Dennis Ralston Roy Emerson
Rod Laver		 6:4, 7:9, 8:6, 4:6, 4:6
Zwycięzca 2. 1977 Australian Open, Melbourne Trawiasta Tony Roche Charlie Pasarell
Erik van Dillen		 6:4, 6:4

Przypisy

  1. ↑ Robin Finn: Arthur Ashe, Tennis Star, Is Dead at 49. nytimes.com, 8 lutego 1993. [dostęp 2016-12-23]. (ang.).
  2. ↑ Arthur Ashe, Champion on and Off Court, Dies of AIDS: Sports: Tennis star, 49, was only African-American man to win Wimbledon and the U.S. Open.. rticles.latimes.com, 7 lutego 1993. [dostęp 2016-12-23]. (ang.).
  3. ↑ Presidential Medal of Freedom Recipients. senate.gov. [dostęp 2016-12-23]. (ang.).
  4. ↑ Rhiannon Walker, Arthur Ashe becomes first African-American tennis player ranked No. 1 in the US, „The Undefeated”, 14 grudnia 2016 [dostęp 2017-05-09] (ang.).
  5. ↑ American Netters Rated 10-1 Favorites. 22 grudnia 1968. [dostęp 2016-12-23]. (ang.).
  6. ↑ Barbara Lloyd: Presidential Medal of Freedom Recipients. nytimes.com, 14 lipca 1985. [dostęp 2016-12-23]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.