Arthur Gore

Arthur William Gore
Państwo

 Wielka Brytania

Data i miejsce urodzenia

2 stycznia 1868
Lyndhurst

Data i miejsce śmierci

1 grudnia 1928
Londyn

Gra

praworęczna, jednoręczny backhand

Status profesjonalny

1888

Zakończenie kariery

1922

Gra pojedyncza
Wimbledon

W (1901, 1908, 1909)

US Open

SF (1900)

Gra podwójna
Wimbledon

W (1909)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Igrzyska olimpijskie
złotoLondyn 1908tenis ziemny
(gra pojedyncza w hali)
złotoLondyn 1908tenis ziemny
(gra podwójna w hali)

Arthur William Charles Wentworth Gore (ur. 2 stycznia 1868 w Lyndhurst, zm. 1 grudnia 1928 w Londynie) – brytyjski tenisista, zwycięzca Wimbledonu w grze pojedynczej i grze podwójnej, mistrz olimpijski w grze pojedynczej i podwójnej.

Nie był spokrewniony z pierwszym zwycięzcą Wimbledonu z 1877 roku, Spencerem Gore’m.

Kariera tenisowa

Gore był zawodnikiem praworęcznym, z ofensywnym forhendem. Bekhend grał niemal wyłącznie defensywnie.

Jest tenisistą, który najczęściej uczestniczył w Wimbledonie. Debiutował w 1888 roku – w grze pojedynczej startował do 1922 roku, w deblu do 1927 roku. Bilans jego występów singlowych, 64 zwycięstwa, 26 porażek, przetrwał kilkadziesiąt lat jako rekordowy, poprawiony został przez Jimmy’ego Connorsa. Gore wygrał trzykrotnie grę pojedynczą (jest ponadto najstarszym zwycięzcą turnieju), walczył o tytuł jeszcze pięciokrotnie (obowiązywała w tym okresie zasada challenge round – obrońca tytułu nie walczył w turnieju, grał jedynie o tytuł z wyłonionym w turnieju all comers pretendentem). Wygrał ponadto raz grę podwójną, w 1908 roku, razem z Herbertem Roperem-Barrettem i był z nim w dwóch finałach.

W 1900 roku Arthur Gore był kapitanem i zawodnikiem w pierwszej edycji rozgrywek o Puchar Davisa w Bostonie (Anglicy przegrali z Amerykanami). Uczestniczył w tej rywalizacji także w 1907 roku.

Na igrzyskach olimpijskich w Londynie w 1908 roku Gore triumfował zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej (z Herbertem Barrettem) w turnieju halowym (rozegrano także turniej na wolnym powietrzu).

W 1911 roku został wybrany na prezydenta All England Lawn Tennis and Croquet Club, organizatora turnieju wimbledońskiego. W 2006 roku jego nazwisko wpisano do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Finały w turniejach wielkoszlemowych

Gra pojedyncza (3–5)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału
Finalista 1. 1899 Wimbledon, Londyn Trawiasta Reginald Doherty 6:1, 6:4, 3:6, 3:6, 3:6
Zwycięzca 1. 1901 Wimbledon, Londyn Trawiasta Reginald Doherty 4:6, 7:5, 6:4, 6:4
Finalista 2. 1902 Wimbledon, Londyn Trawiasta Lawrence Doherty 4:6, 3:6, 6:3, 0:6
Finalista 3. 1907 Wimbledon, Londyn Trawiasta Norman Brookes 4:6, 2:6, 2:6
Zwycięzca 2. 1908 Wimbledon, Londyn Trawiasta Herbert Roper Barrett 6:3, 6:2, 4:6, 3:6, 6:4
Zwycięzca 3. 1909 Wimbledon, Londyn Trawiasta Josiah Ritchie 6:8, 1:6, 6:2, 6:2, 6:2
Finalista 4. 1910 Wimbledon, Londyn Trawiasta Anthony Wilding 4:6, 5:7, 6:4, 2:6
Finalista 5. 1912 Wimbledon, Londyn Trawiasta Anthony Wilding 4:6, 4:6, 6:4, 4:6

Gra podwójna (1–2)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Finalista 1. 1908 Wimbledon, Londyn Trawiasta Herbert Roper Barrett Josiah Ritchie
Anthony Wilding		 1:6, 2:6, 6:1, 7:9
Zwycięzca 1. 1909 Wimbledon, Londyn Trawiasta Herbert Roper Barrett Stanley Doust
Harry Parker		 6:2, 6:1, 6:4
Finalista 2. 1910 Wimbledon, Londyn Trawiasta Herbert Roper Barrett Josiah Ritchie
Anthony Wilding		 1:6, 1:6, 2:6

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Dutkowski 1979 ↓, Czempion okresu pionierskiego, s. 41–51.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.