Javier Frana

Javier Frana (2017)
Państwo

 Argentyna

Data i miejsce urodzenia

25 grudnia 1966
Rafaela

Wzrost

185 cm

Gra

leworęczna, jednoręczny bekhend

Status profesjonalny

1986

Zakończenie kariery

1997

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

3

Najwyżej w rankingu

30 (24 lipca 1995)

Australian Open

3R (1987)

Roland Garros

4R (1994)

Wimbledon

3R (1991, 1993–1995)

US Open

4R (1994)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

7

Najwyżej w rankingu

14 (25 maja 1992)

Australian Open

2R (1991, 1996)

Roland Garros

SF (1991)

Wimbledon

F (1991)

US Open

3R (1991)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Argentyna
Igrzyska olimpijskie
brązBarcelona 1992tenis ziemny
(gra podwójna)
Igrzyska panamerykańskie
złoto Mar del Plata 1995 gra podwójna
srebro Mar del Plata 1995 gra pojedyncza

Javier Alberto Frana (ur. 25 grudnia 1966 w Rafaeli) – argentyński tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, zwycięzca French Open 1996 w grze mieszanej, brązowy medalista gry pojedynczej igrzysk olimpijskich w Barcelonie (1992).

Kariera tenisowa

Jako zawodowy tenisista Frana występował w latach 1986–1997.

W grze pojedynczej awansował do 9 finałów rangi ATP World Tour, z których w 3 zwyciężył.

W grze podwójnej tenisista argentyński osiągnął 16 finałów ATP World Tour, z których 7 wygrał. W 1991 roku był uczestnikiem finału na Wimbledonie, w parze z Leonardem Lavalle. Spotkanie o tytuł para Frana–Lavalle przegrała z Johnem Fitzgeraldem i Andersem Järrydem.

W grze mieszanej tenisista argentyński zwyciężył w 1996 roku podczas French Open wspólnie z Patricią Tarabini. Pojedynek o tytuł zakończył się ich triumfem 6:2, 6:2 z Nicole Arendt i Lukiem Jensenem.

Przez całą karierę Frana reprezentował Argentynę w Pucharze Davisa. Rozegrał w turnieju łącznie 37 meczów, odnosząc 18 zwycięstw.

Frana 3 razy brał udział w igrzyskach olimpijskich, w 1988 roku w Seulu, w 1992 roku w Barcelonie i w 1996 roku w Atlancie. W Barcelonie wywalczył brązowy medal w grze podwójnej wspólnie z Christianem Miniussim. Mecz o udział w finale Argentyńczycy przegrali z Niemacmi Borisem Beckerem i Michaelem Stichem. Spotkania o brązowy medal wówczas nie rozgrywano.

W rankingu gry pojedynczej Frana najwyżej był na 30. miejscu (24 lipca 1995), a w klasyfikacji gry podwójnej na 14. pozycji (25 maja 1992).

Finały w turniejach ATP World Tour

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (3–6)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału
Finalista 1. 27 listopada 1988 Itaparica Twarda Jaime Yzaga 6:7, 2:6
Finalista 2. 14 lipca 1991 Newport Trawiasta Bryan Shelton 6:3, 4:6, 4:6
Zwycięzca 1. 27 października 1991 Guarujá Twarda Markus Zoecke 2:6, 7:6(1), 6:3
Finalista 3. 11 lipca 1993 Newport Trawiasta Greg Rusedski 5:7, 7:6(7), 6:7(5)
Zwycięzca 2. 31 października 1993 Santiago Ceglana Emilio Sánchez 7:5, 3:6, 6:3
Finalista 4. 13 listopada 1994 Buenos Aires Ceglana Àlex Corretja 3:6, 7:5, 6:7(5)
Finalista 5. 23 kwietnia 1995 Bermudy Ceglana Mauricio Hadad 6:7(5), 6:3, 4:6
Finalista 6. 14 maja 1995 Pinehurst Ceglana Thomas Enqvist 3:6, 6:3, 3:6
Zwycięzca 3. 25 czerwca 1995 Nottingham Trawiasta Todd Woodbridge 7:6(4), 6:3

Gra podwójna (7–9)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Finalista 1. 27 września 1987 Barcelona Ceglana Christian Miniussi Miloslav Mečíř
Tomáš Šmíd
1:6, 2:6
Finalista 2. 31 stycznia 1988 Guarujá Twarda Diego Pérez Ricardo Acuña
Luke Jensen
1:6, 4:6
Zwycięzca 1. 22 maja 1988 Florencja Ceglana Christian Miniussi Claudio Pistolesi
Horst Skoff
7:6, 6:4
Zwycięzca 2. 11 lutego 1990 Guarujá Twarda Gustavo Luza Luiz Mattar
Cássio Motta
7:6, 7:6
Finalista 3. 7 lipca 1991 Wimbledon, Londyn Trawiasta Leonardo Lavalle John Fitzgerald
Anders Järryd
3:6, 4:6, 7:6, 1:6
Finalista 4. 14 lipca 1991 Newport Trawiasta Bruce Steel Gianluca Pozzi
Brett Steven
4:6, 4:6
Zwycięzca 3. 4 sierpnia 1991 Los Angeles Twarda Jim Pugh Glenn Michibata
Brad Pearce
7:5, 2:6, 6:4
Finalista 5. 13 października 1991 Tel Awiw-Jafa Twarda Leonardo Lavalle Michiel Schapers
David Rikl
2:6, 7:6, 3:6
Finalista 6. 3 listopada 1991 Búzios Twarda Leonardo Lavalle Sergio Casal
Emilio Sánchez
6:4, 3:6, 4:6
Finalista 7. 24 maja 1992 Bolonia Ceglana Javier Sánchez Luke Jensen
Laurie Warder
4:6, 6:7
Finalista 8. 18 kwietnia 1993 Charlotte Ceglana Leonardo Lavalle Trevor Kronemann
Rikard Bergh
1:6, 2:6
Zwycięzca 4. 11 lipca 1993 Newport Trawiasta Christo Van Rensburg Byron Black
Jim Pugh
4:6, 6:1, 7:6
Zwycięzca 5. 19 września 1993 Bordeaux Twarda Pablo Albano David Adams
Andriej Olchowski
7:6, 4:6, 6:3
Finalista 9. 7 listopada 1993 São Paulo Ceglana Pablo Albano Sergio Casal
Emilio Sánchez
6:4, 6:7, 4:6
Zwycięzca 6. 5 marca 1995 Meksyk Twarda Leonardo Lavalle Marc-Kevin Goellner
Diego Nargiso
7:5, 6:3
Zwycięzca 7. 15 października 1995 Ostrawa Dywanowa (hala) Jonas Björkman Guy Forget
Patrick Rafter
6:7, 6:4, 7:6

Gra mieszana (1–0)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwnicyWynik finału
Zwycięzca 1. 19 czerwca 1996 French Open, Paryż Ceglana Patricia Tarabini Nicole Arendt
Luke Jensen
6:2, 6:2

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.