Byron Black
Państwo

 Zimbabwe

Data i miejsce urodzenia

6 października 1969
Salisbury

Wzrost

175 cm

Gra

praworęczna, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

1991

Zakończenie kariery

2002

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

2

Najwyżej w rankingu

22 (29 kwietnia 1996)

Australian Open

4R (1998)

Roland Garros

3R (1999)

Wimbledon

QF (2000)

US Open

QF (1995)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

22

Najwyżej w rankingu

1 (14 lutego 1994)

Australian Open

F (1994, 2001)

Roland Garros

W (1994)

Wimbledon

F (1996)

US Open

SF (1999)

Byron Hamish Black (ur. 6 października 1969 w Salisbury) – zimbabwejski tenisista, zwycięzca French Open 1994 w grze podwójnej, lider rankingu ATP deblistów, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Atlanty (1996).

Byron Black pochodzi z rodziny o tradycjach związanych z tenisem. Ojciec Don w przeszłości był zawodowym tenisistą, a jego młodsze rodzeństwo – brat Wayne i siostra Cara – byli czołowymi deblistami, wygrywającymi wielkoszlemowe turnieje.

14 grudnia 1996 roku Black poślubił Fionę. 27 lipca 2000 roku urodziła się ich córka Shawn. Bratową Blacka jest była kazachska tenisistka Irina Sielutina.

Kariera tenisowa

Jest jednym z niewielu profesjonalnych graczy, wykonującym oburęczny forhend.

Jako zawodowy tenisista Black występował w latach 1991–2002.

W grze pojedynczej wygrał 2 turnieje kategorii ATP World Tour, najpierw w sezonie 1996 w Seulu (w finale pokonał Martina Damma), a w 1999 roku w Ćennaju (w meczu finałowym pokonał Rainera Schüttlera). Ponadto był uczestnikiem 8 innych finałów singlowych, w których ostatecznie został pokonany. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był pod koniec kwietnia 1996 roku na 22. miejscu.

W grze podwójnej Black jest mistrzem wielkoszlemowego French Open 1994. Razem z Jonathanem Starkiem w drodze po tytuł stracili 1 seta, a w pojedynku finałowym pokonał szwedzki debel Jan ApellJonas Björkman 6:4, 7:6. Łącznie Black wygrał 22 turnieje ATP World Tour w grze podwójnej oraz 19 razy był finalistą rozgrywek tej rangi (w tym Australian Open 1994 i Australian Open 2001 oraz Wimbledonu 1996). W połowie lutego 1994 roku został sklasyfikowany na pozycji lidera rankingu deblistów. Na szczycie listy gry podwójnej znajdował się przez 8 tygodni, do lipca 1994 roku.

W latach 1987–2002 Black reprezentował swój kraj w Pucharze Davisa, rozgrywając przez ten czas 84 meczów zarówno w singlu, jak i deblu, z których wygrał 56 pojedynków.

W 1996 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Atlancie. Zarówno w singlu i deblu doszedł do 2 rundy, w grze podwójnej partnerując Wayne’owi Blackowi.

Finały w turniejach ATP World Tour

Gra pojedyncza (2–8)

Legenda
Wielki Szlem (0–0)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup (0–0)
ATP Masters Series (0–0)
ATP International Series Gold (0–2)
ATP International Series (2–6)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (2–5)
Ceglana (0–0)
Trawiasta (0–2)
Dywanowa (0–1)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 7 stycznia 1996 Adelaide Twarda Jewgienij Kafielnikow 6:7(0), 6:3, 1:6
Finalista 2. 14 kwietnia 1996 Nowe Delhi Twarda Thomas Enqvist 2:6, 6:7(3)
Zwycięzca 1. 28 kwietnia 1996 Seul Twarda Martin Damm 7:6(3), 6:3
Finalista 3. 12 kwietnia 1998 Hongkong Twarda Kenneth Carlsen 2:6, 0:6
Finalista 4. 19 kwietnia 1998 Tokio Twarda Andrei Pavel 3:6, 4:6
Finalista 5. 21 czerwca 1998 Nottingham Trawiasta Jonas Björkman 3:6, 2:6
Zwycięzca 2. 11 kwietnia 1999 Ćennaj Twarda Rainer Schüttler 6:4, 1:6, 6:3
Finalista 6. 14 listopada 1999 Moskwa Dywanowa (hala) Jewgienij Kafielnikow 6:7(2), 4:6
Finalista 7. 20 lutego 2000 Memphis Twarda (hala) Magnus Larsson 2:6, 6:1, 3:6
Finalista 8. 25 czerwca 2000 Nottingham Trawiasta Sébastien Grosjean 6:7(7), 3:6

Gra podwójna (22–19)

Legenda
Wielki Szlem (1–3)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup (0–0)
ATP Masters Series (5–5)
ATP International Series Gold (4–3)
ATP International Series (12–8)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (14–11)
Ceglana (4–2)
Trawiasta (1–2)
Dywanowa (3–4)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
Finalista 1. 19 kwietnia 1992 Hongkong Twarda Byron Talbot Brad Gilbert
Jim Grabb
2:6, 1:6
Zwycięzca 1. 4 kwietnia 1993 Durban Twarda Lan Bale Johan De Beer
Marcos Ondruska
7:6, 6:2
Finalista 2. 11 lipca 1993 Newport Trawiasta Jim Pugh Javier Frana
Christo Van Rensburg
6:4, 1:6, 6:7
Zwycięzca 2. 25 lipca 1993 Waszyngton Twarda Rick Leach Grant Connell
Patrick Galbraith
6:4, 7:5
Finalista 3. 29 sierpnia 1993 Schenectady Twarda Brett Steven Bernd Karbacher
Andriej Olchowski
6:2, 6:7, 1:6
Zwycięzca 3. 3 października 1993 Bazylea Twarda (hala) Jonathan Stark Brad Pearce
Dave Randall
3:6, 7:5, 6:3
Zwycięzca 4. 10 października 1993 Tuluza Twarda (hala) Jonathan Stark David Prinosil
Udo Riglewski
7:5, 7:6
Zwycięzca 5. 24 października 1993 Wiedeń Dywanowa (hala) Jonathan Stark Mike Bauer
David Prinosil
6:3, 7:6
Zwycięzca 6. 7 listopada 1993 Paryż Dywanowa (hala) Jonathan Stark Tom Nijssen
Cyril Suk
7:6, 6:4
Finalista 4. 9 stycznia 1994 Adelaide Twarda David Adams Andrew Kratzmann
Mark Kratzmann
4:6, 3:6
Finalista 5. 30 stycznia 1994 Australian Open, Melbourne Twarda Jonathan Stark Jacco Eltingh
Paul Haarhuis
7:6, 3:6, 4:6, 3:6
Finalista 6. 6 lutego 1994 San Jose Twarda (hala) Jonathan Stark Rick Leach
Jared Palmer
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 7. 13 lutego 1994 Memphis Twarda (hala) Jonathan Stark Jim Grabb
Jared Palmer
6:2, 6:4
Finalista 7. 6 marca 1994 Indian Wells Twarda Jonathan Stark Grant Connell
Patrick Galbraith
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 8. 5 czerwca 1994 French Open, Paryż Ceglana Jonathan Stark Jan Apell
Jonas Björkman
6:4, 7:6
Zwycięzca 9. 31 lipca 1994 Toronto Twarda Jonathan Stark Patrick McEnroe
Jared Palmer
6:4, 6:4
Finalista 8. 9 października 1994 Sydney Twarda (hala) Jonathan Stark Jacco Eltingh
Paul Haarhuis
4:6, 6:7
Finalista 9. 16 października 1994 Tokio Dywanowa (hala) Jonathan Stark Grant Connell
Patrick Galbraith
3:6, 6:3, 4:6
Finalista 10. 6 listopada 1994 Paryż Dywanowa (hala) Jonathan Stark Jacco Eltingh
Paul Haarhuis
6:3, 6:7, 5:7
Finalista 11. 8 stycznia 1995 Adelaide Twarda Grant Connell Jim Courier
Patrick Rafter
6:7, 4:6
Finalista 12. 14 maja 1995 Hamburg Ceglana Andriej Olchowski Wayne Ferreira
Jewgienij Kafielnikow
1:6, 6:7
Zwycięzca 10. 28 maja 1995 Bolonia Ceglana Jonathan Stark Libor Pimek
Vince Spadea
7:5, 6:3
Zwycięzca 11. 12 listopada 1995 Moskwa Dywanowa (hala) Jared Palmer Tommy Ho
Brett Steven
6:4, 3:6, 6:3
Zwycięzca 12. 18 lutego 1996 Dubaj Twarda Grant Connell Karel Nováček
Jiří Novák
6:0, 6:1
Finalista 13. 3 marca 1996 Filadelfia Dywanowa (hala) Grant Connell Todd Woodbridge
Mark Woodforde
1:6, 6:7
Finalista 14. 14 kwietnia 1996 Nowe Delhi Twarda Sandon Stolle Jonas Björkman
Nicklas Kulti
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 13. 19 maja 1996 Rzym Ceglana Grant Connell Libor Pimek
Byron Talbot
6:2, 6:3
Zwycięzca 14. 23 czerwca 1996 Halle Trawiasta Grant Connell Jewgienij Kafielnikow
Daniel Vacek
6:1, 7:5
Finalista 15. 7 lipca 1996 Wimbledon, Londyn Trawiasta Grant Connell Todd Woodbridge
Mark Woodforde
6:4, 4:6, 4:6
Zwycięzca 15. 18 sierpnia 1996 New Haven Twarda Grant Connell Jonas Björkman
Nicklas Kulti
6:4, 6:4
Finalista 16. 18 maja 1997 Rzym Ceglana Alex O’Brien Mark Knowles
Daniel Nestor
3:6, 6:4, 5:7
Zwycięzca 16. 12 kwietnia 1998 Hongkong Twarda Alex O’Brien Neville Godwin
Tuomas Ketola
7:5, 6:1
Finalista 17. 28 lutego 1999 Londyn Dywanowa (hala) Wayne Ferreira Tim Henman
Greg Rusedski
3:6, 6:7(6)
Zwycięzca 17. 1 sierpnia 1999 Los Angeles Twarda Wayne Ferreira Goran Ivanišević
Brian MacPhie
6:2, 7:6(4)
Finalista 18. 8 sierpnia 1999 Montreal Twarda Wayne Ferreira Jonas Björkman
Patrick Rafter
6:7(5), 4:6
Zwycięzca 18. 15 sierpnia 1999 Cincinnati Twarda Jonas Björkman Todd Woodbridge
Mark Woodforde
6:3, 7:6(6)
Zwycięzca 19. 31 października 1999 Stuttgart Twarda (hala) Jonas Björkman David Adams
John-Laffnie de Jager
6:7(6), 7:6(2), 6:0
Zwycięzca 20. 27 lutego 2000 Meksyk Ceglana Donald Johnson Gastón Etlis
Martín Rodríguez
6:3, 7:5
Zwycięzca 21. 7 stycznia 2001 Ćennaj Twarda Wayne Black Barry Cowan
Mosé Navarra
6:4, 6:3
Finalista 19. 28 stycznia 2001 Australian Open, Melbourne Twarda David Prinosil Jonas Björkman
Todd Woodbridge
1:6, 7:5, 4:6, 4:6
Zwycięzca 22. 23 września 2001 Szanghaj Twarda Thomas Shimada John-Laffnie de Jager
Robbie Koenig
6:2, 3:6, 7:5

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.