| Państwo | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
21 stycznia 1982 |
| Wzrost |
191 cm |
| Gra |
praworęczny, jednoręczny bekhend |
| Status profesjonalny |
2000 |
| Zakończenie kariery |
aktywny |
| Trener |
Nicolas Copin, Nicolas Renavand |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje |
4 |
| Najwyżej w rankingu |
37 (5 maja 2014) |
| Australian Open |
3R (2012) |
| Roland Garros |
3R (2012, 2015, 2019) |
| Wimbledon |
4R (2016) |
| US Open |
3R (2016, 2017) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje |
37 |
| Najwyżej w rankingu |
1 (6 czerwca 2016) |
| Australian Open |
W (2019) |
| Roland Garros |
W (2018, 2021) |
| Wimbledon |
W (2016) |
| US Open |
W (2015) |
Nicolas Mahut (ur. 21 stycznia 1982 w Angers) – francuski tenisista, zwycięzca US Open 2015, Wimbledonu 2016, French Open 2018 i 2021, a także Australian Open 2019 w grze podwójnej, lider rankingu ATP deblistów, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Rio de Janeiro (2016).
Kariera tenisowa
Występując jeszcze w gronie juniorów, Mahut wygrał wielkoszlemowy Wimbledon 2000. W finale pokonał Maria Ančicia. Tegoż samego roku zwyciężył również w deblowych rozgrywkach podczas Australian Open, będąc wówczas w parze z Tommym Robredo. Wcześniej, w 1999 roku, triumfował także w zmaganiach deblowych na US Open, w których grał razem z Julienem Benneteau.
Grając już jako zawodowiec, Mahut wywalczył cztery tytuły z cyklu ATP Tour z sześciu rozegranych finałów.
W grze podwójnej Mahut wygrał trzydzieści siedem turniejów ATP Tour, w tym US Open 2015, Wimbledon 2016, French Open w latach 2018 i 2021 oraz Australian Open 2019 wspólnie z Pierre’em-Huguesem Herbertem. Ponadto Mahut przegrał dwadzieścia jeden finałów, w tym French Open 2013, gdzie grał w parze z Michaëlem Llodrą, Australian Open 2015, gdzie partnerował mu Pierre-Hugues Herbert, a także Wimbledon 2019, w którym występował razem z Édouardem Rogerem-Vasselinem.
W roku 2010 podczas 1. rundy Wimbledonu Francuz zagrał najdłuższy mecz w historii tenisa. Trwał on 11 godzin i 5 minut, rozgrywany był przez 3 dni, a Mahut przegrał go z Johnem Isnerem 2:3 (68:70 w ostatnim secie).
W 2016 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro w konkurencji gry podwójnej i mieszanej, z których odpadł w 1. rundach.
W marcu 2015 roku zadebiutował w reprezentacji Francji w zmaganiach o Puchar Davisa.
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów Mahut był na 37. miejscu 5 maja 2014 roku, z kolei w zestawieniu deblistów 6 czerwca 2016 roku objął pozycję lidera.
Finały w turniejach ATP Tour
| Legenda |
|---|
| Wielki Szlem |
| Igrzyska olimpijskie |
| Tennis Masters Cup / ATP Finals |
| ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000 |
| ATP International Series Gold / ATP Tour 500 |
| ATP International Series / ATP Tour 250 |
Gra pojedyncza (4–2)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Finalista | 1. | 17 czerwca 2007 | Londyn (Queen’s) | Trawiasta | Andy Roddick | 6:4, 6:7(7), 6:7(2) |
| Finalista | 2. | 15 lipca 2007 | Newport | Trawiasta | Fabrice Santoro | 4:6, 4:6 |
| Zwycięzca | 1. | 22 czerwca 2013 | 's-Hertogenbosch | Trawiasta | Stanislas Wawrinka | 6:3, 6:4 |
| Zwycięzca | 2. | 15 lipca 2013 | Newport | Trawiasta | Lleyton Hewitt | 5:7, 7:5, 6:3 |
| Zwycięzca | 3. | 14 czerwca 2015 | ’s-Hertogenbosch | Trawiasta | David Goffin | 7:6(1), 6:1 |
| Zwycięzca | 4. | 13 czerwca 2016 | ’s-Hertogenbosch | Trawiasta | Gilles Müller | 6:4, 6:4 |
Gra podwójna (37–21)
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Zwycięzca | 1. | 5 października 2003 | Metz | Twarda (hala) | Julien Benneteau | Michaël Llodra Fabrice Santoro |
7:6(3), 6:4 |
| Finalista | 1. | 12 października 2003 | Lyon | Dywanowa (hala) | Julien Benneteau | Jonatan Erlich Fabrice Santoro |
1:6, 3:6 |
| Finalista | 2. | 11 lipca 2004 | Newport | Trawiasta | Grégory Carraz | Jordan Kerr Jim Thomas |
3:6, 7:6(5), 3:6 |
| Zwycięzca | 2. | 17 października 2004 | Metz | Twarda (hala) | Arnaud Clément | Ivan Ljubičić Uros Vico |
6:2, 7:6(8) |
| Finalista | 3. | 30 września 2007 | Bangkok | Twarda (hala) | Michaël Llodra | Sanchai Ratiwatana Sonchat Ratiwatana |
6:3, 5:7, 7–10 |
| Zwycięzca | 3. | 1 listopada 2009 | Lyon | Twarda (hala) | Julien Benneteau | Arnaud Clément Sébastien Grosjean |
6:4, 7:6(6) |
| Finalista | 4. | 13 listopada 2011 | Paryż | Twarda (hala) | Julien Benneteau | Rohan Bopanna Aisam-ul-Haq Qureshi |
2:6, 4:6 |
| Zwycięzca | 4. | 5 lutego 2012 | Montpellier | Twarda (hala) | Édouard Roger-Vasselin | Paul Hanley Jamie Murray |
6:4, 7:6(4) |
| Zwycięzca | 5. | 26 lutego 2012 | Marsylia | Twarda (hala) | Édouard Roger-Vasselin | Dustin Brown Jo-Wilfried Tsonga |
3:6, 6:3, 10–6 |
| Zwycięzca | 6. | 23 września 2012 | Metz | Twarda (hala) | Édouard Roger-Vasselin | Johan Brunström Frederik Nielsen |
7:6(3), 6:4 |
| Finalista | 5. | 9 czerwca 2013 | French Open, Paryż | Ceglana | Michaël Llodra | Bob Bryan Mike Bryan |
4:6, 6:4, 6:7(4) |
| Zwycięzca | 7. | 15 lipca 2013 | Newport | Trawiasta | Édouard Roger-Vasselin | Tim Smyczek Rhyne Williams |
6:7(4), 6:2, 10–5 |
| Finalista | 6. | 22 września 2013 | Metz | Twarda (hala) | Jo-Wilfried Tsonga | Johan Brunström Raven Klaasen |
4:6, 6:7(5) |
| Finalista | 7. | 9 lutego 2014 | Montpellier | Twarda (hala) | Marc Gicquel | Nikołaj Dawydienko Denis Istomin |
4:6, 6:1, 7–10 |
| Zwycięzca | 8. | 16 lutego 2014 | Rotterdam | Twarda (hala) | Michaël Llodra | Jean-Julien Rojer Horia Tecău |
6:2, 7:6(4) |
| Finalista | 8. | 31 stycznia 2015 | Australian Open, Melbourne | Twarda | Pierre-Hugues Herbert | Simone Bolelli Fabio Fognini |
4:6, 4:6 |
| Finalista | 9. | 13 czerwca 2015 | ’s-Hertogenbosch | Trawiasta | Pierre-Hugues Herbert | Ivo Karlović Łukasz Kubot |
2:6, 6:7(9) |
| Zwycięzca | 9. | 21 czerwca 2015 | Londyn (Queen’s) | Trawiasta | Pierre-Hugues Herbert | Marcin Matkowski Nenad Zimonjić |
6:2, 6:2 |
| Zwycięzca | 10. | 12 września 2015 | US Open, Nowy Jork | Twarda | Pierre-Hugues Herbert | Jamie Murray John Peers |
6:4, 6:4 |
| Finalista | 10. | 27 września 2015 | Metz | Twarda (hala) | Pierre-Hugues Herbert | Łukasz Kubot Édouard Roger-Vasselin |
6:2, 3:6, 7–10 |
| Zwycięzca | 11. | 14 lutego 2016 | Rotterdam | Twarda (hala) | Vasek Pospisil | Philipp Petzschner Alexander Peya |
7:6(2), 6:4 |
| Zwycięzca | 12. | 19 marca 2016 | Indian Wells | Twarda | Pierre-Hugues Herbert | Vasek Pospisil Jack Sock |
6:3, 7:6(5) |
| Zwycięzca | 13. | 2 kwietnia 2016 | Miami | Twarda | Pierre-Hugues Herbert | Raven Klaasen Rajeev Ram |
5:7, 6:1, 10–7 |
| Zwycięzca | 14. | 18 kwietnia 2016 | Monte Carlo | Ceglana | Pierre-Hugues Herbert | Jamie Murray Bruno Soares |
4:6, 6:0, 10–6 |
| Zwycięzca | 15. | 19 czerwca 2016 | Londyn (Queen’s) | Trawiasta | Pierre-Hugues Herbert | Chris Guccione André Sá |
6:3, 7:6(5) |
| Zwycięzca | 16. | 9 lipca 2016 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | Pierre-Hugues Herbert | Julien Benneteau Édouard Roger-Vasselin |
6:4, 7:6(1), 6:3 |
| Finalista | 11. | 23 października 2016 | Antwerpia | Twarda (hala) | Pierre-Hugues Herbert | Daniel Nestor Édouard Roger-Vasselin |
4:6, 4:6 |
| Finalista | 12. | 6 listopada 2016 | Paryż | Twarda (hala) | Pierre-Hugues Herbert | Henri Kontinen John Peers |
4:6, 6:3, 6–10 |
| Zwycięzca | 17. | 26 lutego 2017 | Marsylia | Twarda (hala) | Julien Benneteau | Robin Haase Dominic Inglot |
6:4, 6:7(9), 10–5 |
| Finalista | 13. | 14 maja 2017 | Madryt | Ceglana | Édouard Roger-Vasselin | Łukasz Kubot Marcelo Melo |
5:7, 3:6 |
| Zwycięzca | 18. | 21 maja 2017 | Rzym | Ceglana | Pierre-Hugues Herbert | Ivan Dodig Marcel Granollers |
4:6, 6:4, 10–3 |
| Zwycięzca | 19. | 13 sierpnia 2017 | Montreal | Twarda | Pierre-Hugues Herbert | Rohan Bopanna Ivan Dodig |
6:4, 3:6, 10–6 |
| Zwycięzca | 20. | 20 sierpnia 2017 | Cincinnati | Twarda | Pierre-Hugues Herbert | Jamie Murray Bruno Soares |
7:6(6), 6:4 |
| Zwycięzca | 21. | 18 lutego 2018 | Rotterdam | Twarda (hala) | Pierre-Hugues Herbert | Oliver Marach Mate Pavić |
2:6, 6:2, 10–7 |
| Zwycięzca | 22. | 9 czerwca 2018 | French Open, Paryż | Ceglana | Pierre-Hugues Herbert | Oliver Marach Mate Pavić |
6:2, 7:6(4) |
| Zwycięzca | 23. | 23 września 2018 | Metz | Twarda (hala) | Édouard Roger-Vasselin | Ken Skupski Neal Skupski |
6:1, 7:5 |
| Zwycięzca | 24. | 21 października 2018 | Antwerpia | Twarda (hala) | Édouard Roger-Vasselin | Marcelo Demoliner Santiago González |
6:4, 7:5 |
| Finalista | 14. | 18 listopada 2018 | Londyn | Twarda (hala) | Pierre-Hugues Herbert | Mike Bryan Jack Sock |
7:5, 1:6, 11–13 |
| Zwycięzca | 25. | 27 stycznia 2019 | Australian Open, Melbourne | Twarda | Pierre-Hugues Herbert | Henri Kontinen John Peers |
6:4, 7:6(1) |
| Finalista | 15. | 13 lipca 2019 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | Édouard Roger-Vasselin | Juan Sebastián Cabal Robert Farah |
7:6(5), 6:7(5), 6:7(6), 7:6(5), 3:6 |
| Finalista | 16. | 22 września 2019 | Metz | Twarda (hala) | Édouard Roger-Vasselin | Robert Lindstedt Jan-Lennard Struff |
6:2, 6:7(1), 4–10 |
| Zwycięzca | 26. | 6 października 2019 | Tokio | Twarda | Édouard Roger-Vasselin | Nikola Mektić Franko Škugor |
7:6(7), 6:4 |
| Zwycięzca | 27. | 3 listopada 2019 | Paryż | Twarda (hala) | Pierre-Hugues Herbert | Karen Chaczanow Andriej Rublow |
6:4, 6:1 |
| Zwycięzca | 28. | 17 listopada 2019 | Londyn | Twarda (hala) | Pierre-Hugues Herbert | Raven Klaasen Michael Venus |
6:3, 6:4 |
| Zwycięzca | 29. | 16 lutego 2020 | Rotterdam | Twarda (hala) | Pierre-Hugues Herbert | Henri Kontinen Jan-Lennard Struff |
7:6(5), 4:6, 10–7 |
| Zwycięzca | 30. | 23 lutego 2020 | Marsylia | Twarda (hala) | Vasek Pospisil | Wesley Koolhof Nikola Mektić |
6:3, 6:4 |
| Zwycięzca | 31. | 18 października 2020 | Kolonia | Twarda (hala) | Pierre-Hugues Herbert | Łukasz Kubot Marcelo Melo |
6:4, 6:4 |
| Finalista | 17. | 23 maja 2021 | Lyon | Ceglana | Pierre-Hugues Herbert | Hugo Nys Tim Pütz |
4:6, 7:5, 8–10 |
| Zwycięzca | 32. | 12 czerwca 2021 | French Open, Paryż | Ceglana | Pierre-Hugues Herbert | Aleksandr Bublik Andriej Gołubiew |
4:6, 7:6(1), 6:4 |
| Zwycięzca | 33. | 20 czerwca 2021 | Londyn | Trawiasta | Pierre-Hugues Herbert | Reilly Opelka John Peers |
6:4, 7:5 |
| Zwycięzca | 34. | 24 października 2021 | Antwerpia | Twarda (hala) | Fabrice Martin | Wesley Koolhof Jean-Julien Rojer |
6:0, 6:1 |
| Finalista | 18. | 7 listopada 2021 | Paryż | Twarda (hala) | Pierre-Hugues Herbert | Tim Pütz Michael Venus |
3:6, 7:6(4), 9–11 |
| Zwycięzca | 35. | 21 listopada 2021 | Turyn | Twarda (hala) | Pierre-Hugues Herbert | Rajeev Ram Joe Salisbury |
6:4, 7:6(0) |
| Zwycięzca | 36. | 6 lutego 2022 | Montpellier | Twarda (hala) | Pierre-Hugues Herbert | Lloyd Glasspool Harri Heliövaara |
4:6, 7:6(3), 12–10 |
| Zwycięzca | 37. | 16 października 2022 | Florencja | Twarda (hala) | Édouard Roger-Vasselin | Ivan Dodig Austin Krajicek |
7:6(4), 6:3 |
| Finalista | 19. | 30 października 2022 | Bazylea | Twarda (hala) | Édouard Roger-Vasselin | Ivan Dodig Austin Krajicek |
4:6, 6:7(5) |
| Finalista | 20. | 26 lutego 2023 | Marsylia | Twarda (hala) | Fabrice Martin | Santiago González Édouard Roger-Vasselin |
6:4, 6:7(4), 7–10 |
| Finalista | 21. | 2 kwietnia 2023 | Miami | Twarda | Austin Krajicek | Santiago González Édouard Roger-Vasselin |
6:7(4), 5:7 |
Bibliografia
- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-08-29] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-08-29] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2013-08-29] (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.