Cyril Suk
Państwo

 Czechy

Data i miejsce urodzenia

29 stycznia 1967
Praga

Wzrost

180 cm

Gra

praworęczna, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

1988

Zakończenie kariery

2007

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

180 (28 listopada 1988)

Australian Open

1R (1989, 1990)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

32

Najwyżej w rankingu

7 (11 kwietnia 1994)

Australian Open

QF (1992, 1994)

Roland Garros

QF (1991, 2001, 2002)

Wimbledon

QF (1994, 2002, 2003)

US Open

W (1998)

Cyril Suk (ur. 29 stycznia 1967 w Pradze) – czeski tenisista, zwycięzca US Open 1998 w grze podwójnej, French Open 1991 i Wimbledonu 1992, 1996 i 1997 w grze mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Aten (2004).

Kariera tenisowa

Karierę zawodową rozpoczął w roku 1988. Jako junior Suk zwyciężył w wielkoszlemowym French Open 1985 wspólnie z Petrem Kordą. Tegoż samego roku czeski duet sklasyfikowany został na 1. pozycji w rankingu par juniorów.

Grając już jako zawodowiec Suk większe sukcesy odnosił jako deblista. W przeciągu całej kariery wygrał łącznie 32 turniejów rangi ATP World Tour, w tym na przełomie sierpnia i września 1998 roku wielkoszlemowy US Open. Wspólnie z Sandonem Stollem wyeliminował w drodze po tytuł m.in. parę Todd WoodbridgeMark Woodforde, a w finale wynikiem 4:6, 7:6, 6:2 pokonał Marka Knowlesa i Daniela Nestora. Ponadto Czech był uczestnikiem 27 innych deblowych finałów, w których ostatecznie został pokonany.

W grze mieszanej Suk odniósł cztery wielkoszlemowe zwycięstwa. Najpierw w roku 1991 razem z Heleną Sukovą w Rolandzie Garrosie, a następne trzy triumfy w Wimbledonie, podczas edycji z roku 1992 (wspólnie z Łarysą Sawczenko-Neiland), 1996 i 1997 (oba z Heleną Sukovą).

W latach 1992–1996 oraz 2003 Suk reprezentował Czechy w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten okres 10 pojedynków deblowych, z których 6 wygrał.

Suk w 2004 roku zagrał w konkurencji gry podwójnej na igrzyskach olimpijskich w Atenach, odpadając wspólnie z Martinem Dammem w 2 rundzie.

W roku 2007 Suk zakończył karierę tenisową. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu deblistów był na 7. miejscu w kwietniu 1994 roku.

Finały w turniejach ATP World Tour

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra mieszana (4–4)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwnicyWynik finału
Zwycięzca 1. 7 czerwca 1991 French Open, Paryż Ceglana Helena Suková Caroline Vis
Paul Haarhuis
3:6, 6:4, 6:1
Zwycięzca 2. 5 lipca 1992 Wimbledon, Londyn Trawiasta Łarysa Sawczenko-Neiland Miriam Oremans
Jacco Eltingh
7:6(2), 6:2
Finalista 1. 28 stycznia 1995 Australian Open, Melbourne Twarda Gigi Fernández Natalla Zwierawa
Rick Leach
6:7(4), 7:6(3), 4:6
Finalista 2. 8 lipca 1995 Wimbledon, Londyn Trawiasta Gigi Fernández Martina Navrátilová
Jonathan Stark
4:6, 4:6
Finalista 3. 9 września 1995 US Open, Nowy Jork Twarda Gigi Fernández Meredith McGrath
Matt Lucena
4:6, 4:6
Zwycięzca 3. 7 lipca 1996 Wimbledon, Londyn Trawiasta Helena Suková Łarysa Sawczenko-Neiland
Mark Woodforde
1:6, 6:3, 6:2
Zwycięzca 4. 5 lipca 1997 Wimbledon, Londyn Trawiasta Helena Suková Łarysa Sawczenko-Neiland
Andriej Olchowski
4:6, 6:3, 6:4
Finalista 4. 31 stycznia 1998 Australian Open, Melbourne Twarda Helena Suková Venus Williams
Justin Gimelstob
2:6, 1:6

Gra podwójna (32–27)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Finalista 1. 20 sierpnia 1989 Stuttgart Ceglana Florin Segărceanu Petr Korda
Tomáš Šmíd
3:6, 4:6
Zwycięzca 1. 20 sierpnia 1989 Saint-Vincent Ceglana Josef Čihák Massimo Cierro
Alessandro De Minicis
6:4, 6:2
Finalista 2. 10 lutego 1991 Mediolan Dywanowa (hala) Tom Nijssen Omar Camporese
Goran Ivanišević
4:6, 6:7
Finalista 3. 7 kwietnia 1991 Estoril Ceglana Tom Nijssen Paul Haarhuis
Mark Koevermans
3:6, 3:6
Zwycięzca 2. 11 sierpnia 1991 Praga Ceglana Vojtěch Flégl Libor Pimek
Daniel Vacek
6:4, 6:2
Zwycięzca 3. 6 października 1991 Tuluza Twarda (hala) Tom Nijssen Jeremy Bates
Kevin Curren
4:6, 6:3, 7:6
Zwycięzca 4. 20 października 1991 Lyon Dywanowa (hala) Tom Nijssen Steve DeVries
David Macpherson
7:6, 6:3
Finalista 4. 27 października 1991 Sztokholm Dywanowa (hala) Tom Nijssen John Fitzgerald
Anders Järryd
5:7, 2:6
Zwycięzca 5. 23 lutego 1992 Stuttgart Dywanowa (hala) Tom Nijssen John Fitzgerald
Anders Järryd
6:3, 6:7, 6:3
Finalista 5. 12 lipca 1992 Gstaad Ceglana Petr Korda Hendrik Jan Davids
Libor Pimek
walkower
Zwycięzca 6. 4 października 1992 Bazylea Twarda (hala) Tom Nijssen Karel Nováček
David Rikl
6:3, 6:4
Finalista 6. 18 października 1992 Bolzano Dywanowa (hala) Tom Nijssen Anders Järryd
Bent-Ove Pedersen
5:7, 2:6
Finalista 7. 14 lutego 1993 Mediolan Dywanowa (hala) Tom Nijssen Mark Kratzmann
Wally Masur
6:4, 3:6, 4:6
Zwycięzca 7. 20 czerwca 1993 Halle Trawiasta Petr Korda Mike Bauer
Marc-Kevin Goellner
7:6, 5:7, 6:3
Zwycięzca 8. 25 lipca 1993 Stuttgart Ceglana Tom Nijssen Gary Muller
Piet Norval
7:6, 6:3
Finalista 8. 7 listopada 1993 Paryż Dywanowa (hala) Tom Nijssen Byron Black
Jonathan Stark
6:4, 5:7, 2:6
Zwycięzca 9. 23 sierpnia 1993 New Haven Ceglana Tom Nijssen Steve DeVries
David Macpherson
6:3, 7:6
Zwycięzca 10. 9 stycznia 1994 Oʻahu Twarda Tom Nijssen Alex O’Brien
Jonathan Stark
6:4, 6:4
Zwycięzca 11. 13 lutego 1994 Mediolan Dywanowa (hala) Tom Nijssen Hendrik Jan Davids
Piet Norval
4:6, 7:6, 7:6
Finalista 9. 26 lutego 1995 Stuttgart Dywanowa (hala) Daniel Vacek Grant Connell
Patrick Galbraith
2:6, 2:6
Zwycięzca 12. 23 kwietnia 1995 Nicea Ceglana Daniel Vacek Luke Jensen
David Wheaton
3:6, 7:6, 7:6
Zwycięzca 13. 21 maja 1995 Rzym Ceglana Daniel Vacek Jan Apell
Jonas Björkman
6:3, 6:4
Finalista 10. 23 lipca 1995 Waszyngton Twarda Petr Korda Olivier Delaître
Jeff Tarango
6:1, 3:6, 2:6
Zwycięzca 14. 27 sierpnia 1995 Long Island Twarda Daniel Vacek Rick Leach
Scott Melville
5:7, 7:6, 7:6
Finalista 11. 17 września 1995 Bukareszt Ceglana Daniel Vacek Mark Keil
Jeff Tarango
4:6, 6:7
Zwycięzca 15. 1 października 1995 Bazylea Twarda (hala) Daniel Vacek Mark Keil
Peter Nyborg
3:6, 6:3, 6:3
Finalista 12. 29 października 1995 Essen Dywanowa (hala) Daniel Vacek Jacco Eltingh
Paul Haarhuis
5:7, 4:6
Finalista 13. 10 marca 1996 Rotterdam Dywanowa (hala) Hendrik Jan Davids David Adams
Marius Barnard
3:6, 7:5, 6:7
Finalista 14. 11 sierpnia 1996 Cincinnati Twarda Sandon Stolle Mark Knowles
Daniel Nestor
6:3, 3:6, 4:6
Finalista 15. 18 sierpnia 1996 Indianapolis Twarda Petr Korda Jim Grabb
Richey Reneberg
6:7, 6:4, 4:6
Zwycięzca 16. 20 października 1996 Ostrawa Dywanowa (hala) Sandon Stolle Ján Krošlák
Karol Kučera
7:6, 6:3
Finalista 16. 16 lutego 1997 Dubaj Twarda Sandon Stolle Sander Groen
Goran Ivanišević
6:7, 3:6
Finalista 17. 23 lutego 1997 Antwerpia Twarda (hala) Sandon Stolle David Adams
Olivier Delaître
6:3, 1:6, 2:6
Finalista 18. 15 czerwca 1997 Londyn (Queen’s) Trawiasta Sandon Stolle Mark Philippoussis
Patrick Rafter
2:6, 6:4, 5:7
Zwycięzca 17. 9 listopada 1997 Moskwa Dywanowa (hala) Martin Damm David Adams
Fabrice Santoro
6:4, 6:3
Zwycięzca 18. 8 marca 1998 Scottsdale Twarda Michael Tebbutt Kent Kinnear
David Wheaton
4:6, 6:1, 7:6
Finalista 19. 12 lipca 1998 Gstaad Ceglana Daniel Orsanic Gustavo Kuerten
Fernando Meligeni
4:6, 5:7
Zwycięzca 19. 11 września 1998 US Open, Nowy Jork Twarda Sandon Stolle Mark Knowles
Daniel Nestor
4:6, 7:6, 6:2
Zwycięzca 20. 11 lipca 1999 Gstaad Ceglana Donald Johnson Ałeksandar Kitinow
Eric Taino
7:5, 7:6(4)
Zwycięzca 21. 25 czerwca 2000 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Martin Damm Paul Haarhuis
Sandon Stolle
6:4, 6:7(5), 7:6(5)
Zwycięzca 22. 30 lipca 2000 Kitzbühel Ceglana Pablo Albano Joshua Eagle
Andrew Florent
6:3, 3:6, 6:3
Finalista 20. 24 czerwca 2001 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Martin Damm Paul Haarhuis
Sjeng Schalken
4:6, 4:6
Finalista 21. 13 stycznia 2002 Auckland Twarda Martín García Jonas Björkman
Todd Woodbridge
6:7(5), 6:7(7)
Zwycięzca 23. 10 marca 2002 Delray Beach Twarda Martin Damm David Adams
Ben Ellwood
6:4, 6:7(5), 10–5
Zwycięzca 24. 12 maja 2002 Rzym Ceglana Martin Damm Wayne Black
Kevin Ullyett
7:5, 7:5
Zwycięzca 25. 23 czerwca 2002 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Martin Damm Paul Haarhuis
Brian MacPhie
7:6(6), 6:7(6), 6:4
Zwycięzca 26. 5 stycznia 2003 Doha Twarda Martin Damm Mark Knowles
Daniel Nestor
6:4, 7:6(8)
Zwycięzca 27. 22 czerwca 2003 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Martin Damm Donald Johnson
Leander Paes
7:5, 7:6(4)
Finalista 22. 15 czerwca 2003 Halle Trawiasta Martin Damm Jonas Björkman
Todd Woodbridge
3:6, 4:6
Zwycięzca 28. 27 lipca 2003 Kitzbühel Ceglana Martin Damm Jürgen Melzer
Alexander Peya
6:4, 6:4
Finalista 23. 25 sierpnia 2003 Long Island Twarda Martin Damm Robbie Koenig
Martín Rodríguez
3:6, 6:7(4)
Zwycięzca 29. 11 stycznia 2004 Doha Twarda Martin Damm Andy Roddick
Stefan Koubek
6:2, 6:4
Finalista 24. 29 lutego 2004 Marsylia Twarda (hala) Martin Damm Mark Knowles
Daniel Nestor
5:7, 3:6
Zwycięzca 30. 20 czerwca 2004 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Martin Damm Lars Burgsmüller
Jan Vacek
6:3, 6:7(7), 6:3
Zwycięzca 31. 17 października 2004 Wiedeń Twarda (hala) Martin Damm Gastón Etlis
Martín Rodríguez
6:7(4), 6:4, 7:6(4)
Finalista 25. 20 lutego 2005 Rotterdam Twarda (hala) Pavel Vízner Jonatan Erlich
Andy Ram
4:6, 6:4, 3:6
Zwycięzca 32. 19 czerwca 2005 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Pavel Vízner Tomáš Cibulec
Leoš Friedl
6:3, 6:4
Finalista 26. 28 maja 2006 Pörtschach Ceglana Oliver Marach Paul Hanley
Jim Thomas
3:6, 6:4, 5–10
Finalista 27. 30 lipca 2006 Kitzbühel Ceglana Oliver Marach Philipp Kohlschreiber
Stefan Koubek
2:6, 3:6

Przypisy

  1. Stolle, Suk capture men's doubles crown. sportsillustrated.cnn.com, 11 września 1998. [dostęp 2011-12-06]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.