Tracy Austin
Państwo

 Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia

12 grudnia 1962
Palos Verdes Peninsula
Kalifornia

Wzrost

165 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Status profesjonalny

23 października 1978

Zakończenie kariery

Lipiec 1994

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

30 WTA, 7 ITF

Najwyżej w rankingu

1 (7 kwietnia 1980)

Australian Open

QF (1981)

Roland Garros

QF (1982, 1983)

Wimbledon

SF (1979,1980)

US Open

W (1979, 1981)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

4 WTA, 0 ITF

Najwyżej w rankingu

41 (14 sierpnia 1989)

Wimbledon

3R (1977)

US Open

QF (1977, 1978)

Tracy Austin (ur. 12 grudnia 1962 w Palos Verdes) – amerykańska tenisistka.

Jej syn Brandon Holt również jest profesjonalnym tenisistą.

Kariera tenisowa

Jako 10-latka zdobyła mistrzostwo USA w kategorii do lat 12; łącznie triumfowała w 22 krajowych turniejach mistrzowskich w różnych kategoriach juniorskich, jednak praktycznie karierę wśród juniorek zakończyła już jako 14-latka.

Od 1977 występowała w turniejach zawodowych, w tym samym roku wygrała turniej w Portland oraz dotarła do ćwierćfinału wielkoszlemowego US Open; pokonała po drodze m.in. Sue Barker oraz Virginię Ruzici, a uległa Betty Stöve. Wygrała turniej w Portland zaledwie miesiąc po swoich 14. urodzinach stając się najmłodszą triumfatorką turnieju WTA. Była również najmłodszą ćwierćfinalistką któregokolwiek z turniejów wielkoszlemowych, wynik ten poprawiła dopiero Jennifer Capriati, osiągając jako 14-latka półfinał Wimbledonu w 1990 roku.

23 października 1978 roku Austin uzyskała oficjalnie status tenisistki zawodowej. Wygrała w grze pojedynczej dwa turnieje wielkoszlemowe US Open. Najpierw w 1979 roku pokonała w finale Chris Evert 6:4, 6:3, zostając jednocześnie najmłodszą mistrzynią US Open w historii oraz najmłodszą triumfatorką turnieju wielkoszlemowego w Erze Open tenisa (wynik ten poprawiła jedenaście lat później Monica Seles wygrywając French Open 1990, a następnie Martina Hingis Australian Open 1997). Dwa lata później ponownie triumfowała w Nowym Jorku pokonując w zaciętym finale Martinę Navrátilovą 1:6, 7:6(4), 7:6(1). W 1980 roku wygrała ponadto Wimbledon w grze mieszanej (w parze z bratem Johnem Austinem), a rok później, w tej samej konkurencji, przegrali w finale.

Wygrała łącznie 30 turniejów w grze pojedynczej, ostatni z nich w sezonie 1982 w San Diego. Skutecznie przerwała dominację dwóch wieloletnich liderek kobiecego tenisa na świecie, Evert i Navrátilovej, zostając 7 kwietnia 1980 na krótko liderką rankingu WTA.

Sukcesy w bardzo młodym wieku wyczerpały organizm Austin. W 1983 roku przerwała występy trapiona licznymi kontuzjami. Kilkukrotnie próbowała wrócić do zawodowego tenisa. Pierwszy raz już w lutym 1984 roku (zagrała w sumie w dwóch turniejach). Kolejną próbę powrotu skomplikował ciężki wypadek samochodowy w 1989 roku. Ostatecznie w latach 1993-1994 przez kilka miesięcy rywalizowała ponownie w cyklu turniejów WTA Tour, występując nawet w wielkoszlemowych Australian Open i French Open. Nie odniosła jednak sukcesów, a po porażkach w pierwszych meczach na kortach French Open (z Niemką Marketą Kochtą 0:6, 1:6) oraz w Eastbourne (z Kristine Radford 3:6, 4:6) powróciła na sportową emeryturę. Tenisem zajęła się jako komentatorka.

W barwach USA zdobyła trzykrotnie Puchar Federacji (1978, 1979, 1980) oraz dwukrotnie Puchar Wightman (1979 i 1981).

W 1992 została przyjęta w poczet członków Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Historia występów wielkoszlemowych

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej

Turniej197719781979198019811982198319841985-1987198819891990-199219931994TytułyZ-P
Australian Open A A A A A QF A A A Koniec kariery A A Koniec kariery A 2R 0 / 2 3 – 2
French Open A A A A A QF QF A Koniec kariery A A Koniec kariery A 1R 0 / 3 7 – 3
Wimbledon 3R 4R SF SF QF QF A A Koniec kariery A A Koniec kariery A A 0 / 6 20 – 6
US Open QF QF W SF W QF A A Koniec kariery A A Koniec kariery A A 2 / 6 31 – 4
Ranking na koniec roku 12 6 3 2 2 4 4 – – – – – 115 – 2 / 17 61 – 15

Występy w grze podwójnej

Turniej197719781979198019811982198319841985-1987198819891990-199219931994TytułyZ-P
Australian Open A A A A A A A A A Koniec kariery A A Koniec kariery A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A Koniec kariery A A Koniec kariery A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon 3R A A A A A A A Koniec kariery A A Koniec kariery A A 0 / 1 2 – 1
US Open 2R QF QF A A A A A Koniec kariery 2R A Koniec kariery A A 0 / 4 7 – 3
Ranking na koniec roku Nie był publikowany – 47 – – – – 0 / 5 9 – 4

Występy w grze mieszanej

Turniej197719781979198019811982198319841985-1987198819891990-199219931994TytułyZ-P
Australian Open A A A A A A A A A Koniec kariery A A Koniec kariery A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A Koniec kariery A A Koniec kariery A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A 3R 1R W F 1R A A Koniec kariery A A Koniec kariery A A 1 / 5 12 – 4
US Open 2R A A A A A A A Koniec kariery SF A Koniec kariery A A 0 / 2 3 – 2
1 / 7 15 – 6

Występy w grze podwójnej w turniejach legend

Turniej200820092010201120122013201420152016201720182019Tytuły
Australian Open turnieju nie rozgrywano A RR NH A A A A 0 / 1
French Open NH NH A A A A A A RR W RR A 1 / 3
Wimbledon A RR F RR RR RR RR RR RR RR RR RR 0 / 9
US Open turnieju nie rozgrywano SF F W SF SF NH F 3 / 6

Finały turniejów WTA

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
Toyota Series Championships
1971
–
1987
Virginia Slims Circuit
Grand Prix Series
Colgate Series

Gra pojedyncza 44 (30–14)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Zwyciężczyni 1. 16 stycznia 1977 Portland Dywanowa (hala) Stacy Margolin 6:7, 6:3, 4:1 krecz
Finalistka 1. 12 marca 1978 Dallas Dywanowa (hala) Evonne Goolagong Cawley 6:4, 0:6, 2:6
Finalistka 2. 8 października 1978 Phoenix Twarda Martina Navrátilová 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 2. 29 października 1978 Filderstadt Dywanowa (hala) Betty Stöve 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 3. 26 listopada 1978 Tokio Dywanowa (hala) Martina Navrátilová 6:1, 6:1
Zwyciężczyni 4. 7 stycznia 1979 Waszyngton Dywanowa (hala) Martina Navrátilová 6:3, 6:2
Finalistka 3. 4 lutego 1979 Chicago Dywanowa (hala) Martina Navrátilová 3:6, 4:6
Finalistka 4. 25 marca 1979 Nowy Jork Dywanowa (hala) Martina Navrátilová 3:6, 6:3, 2:6
Zwyciężczyni 5. 15 kwietnia 1979 Amelia Island Ceglana Kerry Reid 7:6(3), 7:6(7)
Zwyciężczyni 6. 13 maja 1979 Rzym Ceglana Sylvia Hanika 6:4, 1:6, 6:3
Zwyciężczyni 7. 5 sierpnia 1979 San Diego Twarda Martina Navrátilová 6:4, 6:2
Finalistka 5. 26 sierpnia 1979 Mahwah Twarda Chris Evert-Lloyd 7:6(2), 4:6, 1:6
Zwyciężczyni 8. 8 września 1979 US Open Twarda Chris Evert-Lloyd 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 9. 11 października 1979 Filderstadt Dywanowa (hala) Martina Navrátilová 6:2, 6:0
Zwyciężczyni 10. 16 grudnia 1979 Tokio Twarda (hala) Martina Navrátilová 6:2, 6:1
Finalistka 6. 7 stycznia 1980 Landover Dywanowa (hala) Martina Navrátilová 2:6, 1:6
Zwyciężczyni 11. 13 stycznia 1980 Cincinnati Dywanowa (hala) Chris Evert-Lloyd 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 12. 3 lutego 1980 Seattle Dywanowa (hala) Virginia Wade 6:2, 7:6(1)
Finalistka 7. 10 lutego 1980 Los Angeles Dywanowa (hala) Martina Navrátilová 2:6, 0:6
Zwyciężczyni 13. 16 marca 1980 Boston Dywanowa (hala) Virginia Wade 6:2, 6:1
Zwyciężczyni 14. 23 marca 1980 Nowy Jork Dywanowa (hala) Martina Navrátilová 6:2, 2:6, 6:2
Zwyciężczyni 15. 25 marca 1980 Carlsbad Dywanowa (hala) Martina Navrátilová 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 16. 13 kwietnia 1980 Hilton Head Ceglana Regina Maršíková 3:6, 6:1, 6:0
Finalistka 8. 4 maja 1980 Orlando Ceglana Martina Navrátilová 2:6, 4:6
Zwyciężczyni 17. 21 czerwca 1980 Eastbourne Trawiasta Wendy Turnbull 7:6(3), 6:2
Zwyciężczyni 18. 3 sierpnia 1980 San Diego Twarda Wendy Turnbull 6:1, 6:3
Zwyciężczyni 19. 5 października 1980 Minneapolis Dywanowa (hala) Dianne Fromholtz 6:1, 2:6, 6:2
Zwyciężczyni 20. 9 listopada 1980 Filderstadt Dywanowa (hala) Sherry Acker 6:2, 7:5
Finalistka 9. 16 listopada 1980 Tampa Twarda Andrea Jaeger walkower
Finalistka 10. 20 listopada 1980 Tokio Twarda (hala) Martina Navrátilová 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 21. 21 grudnia 1980 Tucson Dywanowa (hala) Mareen Louie Harper 6:2, 6:0
Zwyciężczyni 22. 11 stycznia 1981 East Rutherford Dywanowa (hala) Andrea Jaeger 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 23. 20 czerwca 1981 Eastbourne Trawiasta Andrea Jaeger 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 24. 2 sierpnia 1981 San Diego Twarda Pam Shriver 6:2, 5:7, 6:2
Zwyciężczyni 25. 23 sierpnia 1981 Toronto Twarda Chris Evert-Lloyd 6:1, 6:4
Zwyciężczyni 26. 13 września 1981 US Open Twarda Martina Navrátilová 1:6, 7:6(4), 7:6(1)
Zwyciężczyni 27. 27 września 1981 Atlanta Twarda Mary-Lou Daniels 4:6, 6:3, 6:3
Finalistka 11. 4 października 1981 Minneapolis Dywanowa (hala) Martina Navrátilová 0:6, 2:6
Zwyciężczyni 28. 2 listopada 1981 Filderstadt Dywanowa (hala) Martina Navrátilová 4:6, 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 29. 20 grudnia 1981 East Rutherford Dywanowa (hala) Martina Navrátilová 2:6, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 30. 1 sierpnia 1982 San Diego Twarda Kathy Rinaldi 7:6, 6:3
Finalistka 12. 24 października 1982 Filderstadt Dywanowa (hala) Martina Navrátilová 3:6, 3:6
Finalistka 13. 12 grudnia 1982 Richmond Dywanowa (hala) Wendy Turnbull 7:6(3), 2:6, 4:6
Finalistka 14. 10 kwietnia 1983 Hilton Head Ceglana Martina Navrátilová 7:5, 1:6, 0:6

Gra podwójna 7 (5–2)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Zwyciężczyni 1. 8 października 1978 Phoenix Twarda Betty Stöve Martina Navrátilová
Anne Smith		 6:4, 6:7, 6:2
Zwyciężczyni 2. 29 października 1978 Filderstadt Dywanowa (hala) Betty Stöve Mima Jaušovec
Virginia Ruzici		 6:3, 6:2
Finalistka 3. 26 listopada 1978 Tokio Dywanowa (hala) Kathy May Martina Navrátilová
Betty Stöve		 6:4, 6:7, 3:6
Finalistka 2. 14 stycznia 1979 Oakland Dywanowa (hala) Betty Stöve Rosie Casals
Chris Evert		 6:3, 4:6, 3:6
Zwyciężczyni 3. 28 stycznia 1979 Hollywood Twarda Betty Stöve Rosie Casals
Wendy Turnbull		 6:2, 2:6, 6:2
Zwyciężczyni 4. 26 sierpnia 1979 Mahwah Dywanowa (hala) Betty Stöve Mima Jaušovec
Regina Maršíková		 7:6(4), 2:6, 6:4
Zwyciężczyni 5. 3 sierpnia 1980 San Diego Twarda Ann Kiyomura Rosie Casals
Wendy Turnbull		 3:6, 6:4, 6:3

Gra mieszana 2 (1–1)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Zwyciężczyni 1. 6 lipca 1980 Wimbledon Trawiasta John Austin Dianne Fromholtz
Mark Edmondson		 6:4, 5:7, 6:4
Finalistka 1. 4 lipca 1981 Wimbledon Trawiasta John Austin Betty Stöve
Frew McMillan		 6:4, 6:7(2), 3:6

Występy w Turnieju Mistrzyń

W grze pojedynczej

Rok Rezultat Rywalka Wynik
1979Finał Martina Navrátilová3:6, 6:3, 2:6
1979
Toyota		Finał Martina Navrátilová2:6, 1:6
1980Zwycięstwo Martina Navrátilová6:2, 2:6, 6:2
1980
Toyota		Zwycięstwo Andrea Jaeger6:2, 6:2
1981
Toyota		Zwycięstwo Martina Navrátilová2:6, 6:4, 6:2
1982
Toyota		Półfinał Chris Evert-Lloyd0:6, 0:6
1983Ćwierćfinał Sylvia Hanika4:6, 5:7

Występy w turnieju WTA Doubles Championships

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
1993Ćwierćfinał Elna Reinach Gigi Fernández
Natalla Zwierawa		2:6, 6:2, 5:7
1994Półfinał Pam Shriver Jana Novotná
Arantxa Sánchez Vicario		2:6, 2:6

Przypisy

  1. ↑ Former World No. 1 Tracy Austin’s son Brandon Holt decides to turn pro. tennisworldusa.org, 2020-06-03. [dostęp 2022-09-04]. (ang.).
  2. ↑ Mecz nie został rozegrany.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.