Brad Gilbert
Państwo

 Stany Zjednoczone

Data i miejsce urodzenia

9 sierpnia 1961
Oakland

Wzrost

185 cm

Gra

praworęczny, jednoręczny bekhend

Status profesjonalny

1982

Zakończenie kariery

1995

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

20

Najwyżej w rankingu

4 (1 stycznia 1990)

Australian Open

4R (1984)

Roland Garros

3R (1993)

Wimbledon

QF (1990)

US Open

QF (1987)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

3

Najwyżej w rankingu

18 (29 września 1986)

Australian Open

2R (1987)

Roland Garros

2R (1987)

Wimbledon

2R (1986)

US Open

2R (1988)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
brązSeul 1988tenis ziemny
(gra pojedyncza)
Strona internetowa

Brad Glibert (ur. 9 sierpnia 1961 w Oakland) – amerykański tenisista i trener tenisa, komentator tenisowy, zdobywca Pucharu Davisa, brązowy medalista igrzysk olimpijskich w Seulu (1988) w grze pojedynczej.

Kariera tenisowa

W 1981 występował w amerykańskim zespole w zawodach Junior Davis Cup. W tym samym roku zdobył złoty medal w deblu na Olimpiadzie Machabejskiej.

Jako zawodowy tenisista występował w latach 1982–1995.

Startując w turniejach singlowych osiągnął 40 finałów rangi ATP World Tour, odnosząc 20 zwycięstw. Jest 2–krotnym ćwierćfinalistą imprez wielkoszlemowych, US Open 1987 i Wimbledonu 1990. W roku 1990 doszedł do finału Pucharu Wielkiego Szlema, gdzie przegrał z Pete’em Samprasem.

W grze podwójnej Gilbert wygrał 3 turnieje ATP World Tour oraz przegrał 3 finały.

Amerykanin zdobył w 1988 brązowy medal podczas igrzysk olimpijskich w Seulu. Mecz o udział w finale zakończył się porażką Gilberta 4:6, 4:6, 3:6 z Timem Mayotte.

Reprezentował Stany Zjednoczone w Pucharze Davisa w meczach singlowych odnosząc 10 triumfów na 15 rozegranych meczów. W 1991 roku przyczynił się do wygrania trofeum przez drużynę amerykańską, występując w 1 rundzie i ćwierćfinale przeciwko Meksykowi i Czechosłowacji. W półfinale i finale nie zagrał.

Brad Gilbert prezentował defensywny styl gry. Dysponował mocnym serwisem oraz efektownym i trudnym do odbicia dla rywali bekhendem. Skupiał się na przebijaniu piłki i wyczekiwaniu na błąd przeciwnika.

W rankingu gry pojedynczej najwyżej był na 4. miejscu (1 stycznia 1990), a w klasyfikacji gry podwójnej na 18. pozycji (29 września 1986).

Finały w turniejach ATP World Tour

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (20–20)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału
Zwycięzca 1. 1982 Tajpej Dywanowa (hala) Craig Wittus 6:1, 6:4
Zwycięzca 2. 1984 Columbus Twarda Henry Pfister 6:3, 2:6, 6:3
Finalista 1. 1984 San Francisco Dywanowa (hala) John McEnroe 4:6, 4:6
Zwycięzca 3. 1984 Tajpej Dywanowa (hala) Wally Masur 6:3, 6:3
Zwycięzca 4. 1985 Livingston Twarda Brian Teacher 4:6, 7:5, 6:0
Zwycięzca 5. 1985 Cleveland Twarda Brad Drewett 6:3, 6:2
Finalista 2. 1985 Stuttgart Ceglana Ivan Lendl 4:6, 0:6
Finalista 3. 1985 Johannesburg Twarda Matt Anger 4:6, 6:3, 3:6, 2:6
Zwycięzca 6. 1985 Tel Awiw-Jafa Twarda Amos Mansdorf 6:3, 6:2
Zwycięzca 7. 1986 Memphis Dywanowa (hala) Stefan Edberg 7:5, 7:6
Zwycięzca 8. 1986 Livingston Twarda Mike Leach 6:2, 6:2
Zwycięzca 9. 1986 Tel Awiw-Jafa Twarda Aaron Krickstein 7:5, 6:2
Zwycięzca 10. 1986 Wiedeń Twarda (hala) Karel Nováček 3:6, 6:3, 7:5, 6:0
Finalista 4. 1987 Waszyngton Twarda Ivan Lendl 1:6, 0:6
Zwycięzca 11. 1987 Scottsdale Twarda Eliot Teltscher 6:2, 6:2
Finalista 5. 1987 Tel Awiw-Jafa Twarda Amos Mansdorf 6:3, 3:6, 4:6
Finalista 6. 1987 Paryż Twarda (hala) Tim Mayotte 6:2, 3:6, 5:7, 7:6, 3:6
Finalista 7. 1987 Johannesburg Twarda (hala) Pat Cash 6:7, 6:4 6:2, 0:6, 1:6
Zwycięzca 12. 1988 Tel Awiw-Jafa Twarda Aaron Krickstein 4:6, 7:6, 6:2
Finalista 8. 1988 Paryż Twarda (hala) Amos Mansdorf 3:6, 2:6, 3:6
Zwycięzca 13. 1989 Memphis Twarda (hala) Johan Kriek 6:2, 6:2, krecz
Finalista 9. 1989 Dallas WCT Dywanowa (hala) John McEnroe 3:6, 3:6, 6:7
Finalista 10. 1989 Waszyngton Twarda Tim Mayotte 6:3, 4:6, 5:7
Zwycięzca 14. 1989 Stratton Mountain Twarda Jim Pugh 7:5, 6:0
Zwycięzca 15. 1989 Livingston Twarda Jason Stoltenberg 6:4, 6:4
Zwycięzca 16. 1989 Cincinnati Twarda Stefan Edberg 6:4, 2:6, 7:6
Zwycięzca 17. 1989 San Francisco Dywanowa (hala) Anders Järryd 7:5, 6:2
Finalista 11. 1989 Orlando Twarda Andre Agassi 2:6, 1:6
Zwycięzca 18. 1990 Rotterdam Dywanowa (hala) Jonas Svensson 6:1, 6:3
Zwycięzca 19. 1990 Orlando Twarda Christo Van Rensburg 6:2, 6:1
Finalista 12. 1990 Cincinnati Twarda Stefan Edberg 1:6, 1:6
Zwycięzca 20. 1990 Brisbane Twarda Aaron Krickstein 6:3, 6:1
Finalista 13. 1990 Monachium Dywanowa (hala) Pete Sampras 3:6, 4:6, 2:6
Finalista 14. 1991 San Francisco Dywanowa (hala) Darren Cahill 2:6, 6:3, 4:6
Finalista 15. 1991 Los Angeles Twarda Pete Sampras 2:6, 7:6(5), 3:6
Finalista 16. 1991 Sydney Twarda (hala) Stefan Edberg 2:6, 2:6, 2:6
Finalista 17. 1992 Scottsdale Twarda Stefano Pescosolido 0:6, 6:1, 4:6
Finalista 18. 1993 San Francisco Twarda (hala) Andre Agassi 2:6, 7:6(4), 2:6
Finalista 19. 1993 Tokio Twarda Pete Sampras 2:6, 2:6, 2:6
Finalista 20. 1994 Memphis Twarda (hala) Todd Martin 4:6, 5:7

Gra podwójna (3–3)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Finalista 1. 1985 San Francisco Dywanowa (hala) Sandy Mayer Paul Annacone
Christo Van Rensburg		 6:3, 3:6, 4:6
Zwycięzca 1. 1985 Tel Awiw-Jafa Twarda Ilie Năstase Michael Robertson
Florin Segărceanu		 6:3, 6:2
Zwycięzca 2. 1986 Boca West Twarda Vincent Van Patten Stefan Edberg
Anders Järryd		 walkower
Finalista 2. 1986 Wiedeń Twarda (hala) Slobodan Živojinović Ricardo Acioly
Wojciech Fibak		 walkower
Finalista 3. 1987 Los Angeles Twarda Tim Wilkison Kevin Curren
David Pate		 3:6, 4:6
Zwycięzca 3. 1992 Hongkong Twarda Jim Grabb Byron Black
Byron Talbot		 6:2, 6:1

Kariera trenerska i komentatorska

Po zakończeniu kariery zajął się pracą trenerską. Przez 8 lat, między rokiem 1994 a 2002, był szkoleniowcem Andre Agassiego. W latach 2003–2004 pracował z Andym Roddickiem. Potem Gilbert prowadził karierę Andy’ego Murraya, w sezonach 2006 i 2007. W sezonie 2007 trenował Alexa Bogdanovicia, a w 2011 Kei'ego Nishikori'ego. W roku 2012 przez krótki czas pracował wspólnie z Samem Querreyem.

Gilbert jest również ekspertem i komentatorem tenisowym dla stacji ESPN.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 BRAD GILBERT Pro Tennis Coach. protenniscoach.com. [dostęp 2017-01-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (27 października 2016)]. (ang.).
  2. ↑ Lisa Dillman: Agassi Splits With Longtime Coach Gilbert. latimes.com, 31 stycznia 2002. [dostęp 2017-01-13]. (ang.).
  3. ↑ Gilbert stunned by Roddick split. bbc.co.uk, 31 grudnia 2004. [dostęp 2017-01-13]. (ang.).
  4. ↑ Murray splits with coach Gilbert. bbc.co.uk, 14 listopada 2007. [dostęp 2017-01-13]. (ang.).
  5. 1 2 Matt Cronin: Querrey splits with coach, hires Gilbert. tennis.com, 18 lutego 2012. [dostęp 2017-01-13]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.