Marcus Daniell
Państwo

 Nowa Zelandia

Data i miejsce urodzenia

9 listopada 1989
Masterton

Wzrost

191 cm

Gra

praworęczny, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

2008

Zakończenie kariery

aktywny

Trener

David Sammel

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

500 (21 lipca 2014)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

5

Najwyżej w rankingu

34 (29 stycznia 2018)

Australian Open

QF (2018, 2021)

Roland Garros

3R (2016)

Wimbledon

QF (2019)

US Open

3R (2016)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Nowa Zelandia
Igrzyska olimpijskie
brązTokio 2020tenis ziemny
(gra podwójna)

Marcus Daniell (ur. 9 listopada 1989 w Masterton) – nowozelandzki tenisista, brązowy medalista igrzysk olimpijskich w Tokio (2020) w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Rio de Janeiro (2016) i Tokio (2020).

Kariera tenisowa

Karierę zawodową rozpoczął w 2008 roku.

W rozgrywkach gry podwójnej rangi ATP Tour Daniell wygrał pięć tytułów z piętnastu rozegranych finałów.

W roku 2011 Daniell zadebiutował w reprezentacji Nowej Zelandii w Pucharze Davisa przeciwko Uzbekistanowi. W sierpniu przyczynił się do utrzymania zespołu w grupie I strefy Azja/Oceania po zwycięstwie nad Filipinami. Daniell pokonał w singlu Jesona Patrombona, a w deblu razem z Artemem Sitakiem duet Rubén González–Cecil Mamiit.

W 2016 roku zagrał w konkurencji gry podwójnej na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro, odpadając w 1. rundzie wspólnie z Michaelem Venusem. Wspólnie z Venusem zdobył brązowy medal igrzysk olimpijskich w Tokio (2020) w deblu. Mecz o udział w finale przegrali z parą Marin ČilićIvan Dodig, natomiast pojedynek o medal brązowy wygrali 7:6(3), 6:2 z Austinem Krajickiem i Tennysem Sandgrenem.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był w lipcu 2014 roku na 500. miejscu, a w klasyfikacji deblistów w styczniu 2018 roku na 34. pozycji.

Finały w turniejach ATP Tour

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra podwójna (5–10)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Zwycięzca 1. 16 stycznia 2010 Auckland Twarda Horia Tecău Marcelo Melo
Bruno Soares
7:5, 6:4
Zwycięzca 2. 8 lutego 2015 Montpellier Twarda (hala) Artem Sitak Dominic Inglot
Florin Mergea
3:6, 6:4, 16–14
Zwycięzca 3. 12 czerwca 2016 Stuttgart Trawiasta Artem Sitak Oliver Marach
Fabrice Martin
6:7(4), 6:4, 10–8
Finalista 1. 17 lipca 2016 Båstad Ceglana Marcelo Demoliner Marcel Granollers
David Marrero
2:6, 3:6
Finalista 2. 5 marca 2017 São Paulo Ceglana Marcelo Demoliner Rogério Dutra Silva
André Sá
6:7(5), 7:5, 7–10
Finalista 3. 27 maja 2017 Lyon Ceglana Marcelo Demoliner Andrés Molteni
Adil Shamasdin
3:6, 6:3, 5–10
Finalista 4. 1 października 2017 Chengdu Twarda Marcelo Demoliner Jonatan Erlich
Aisam-ul-Haq Qureshi
3:6, 6:7(3)
Finalista 5. 25 lutego 2018 Marsylia Twarda (hala) Dominic Inglot Raven Klaasen
Michael Venus
7:6(2), 3:6, 4–10
Finalista 6. 21 października 2018 Sztokholm Twarda (hala) Wesley Koolhof Luke Bambridge
Jonny O’Mara
5:7, 6:7(8)
Zwycięzca 4. 6 stycznia 2019 Brisbane Twarda Wesley Koolhof Rajeev Ram
Joe Salisbury
6:4, 7:6(6)
Finalista 7. 28 kwietnia 2019 Budapeszt Ceglana Wesley Koolhof Ken Skupski
Neal Skupski
3:6, 4:6
Finalista 8. 15 czerwca 2019 Rosmalen Trawiasta Wesley Koolhof Dominic Inglot
Austin Krajicek
4:6, 6:4, 4–10
Finalista 9. 18 stycznia 2020 Auckland Twarda Philipp Oswald Luke Bambridge
Ben McLachlan
6:7(3), 3:6
Zwycięzca 5. 17 października 2020 Cagliari Ceglana Philipp Oswald Juan Sebastián Cabal
Robert Farah
6:3, 6:4
Finalista 10. 12 marca 2021 Doha Twarda Philipp Oswald Asłan Karacew
Andriej Rublow
5:7, 4:6

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.