Davide Rigon

Davide Rigon z trofeum w ręce
Państwo

 Włochy

Data i miejsce urodzenia

26 sierpnia 1986
Thiene

Sukcesy

2005: Formuła Azzurra (mistrz)
2007: Euroseries 3000 (mistrz)
2007: Włoska Formuła 3000 (mistrz)
2008: Superleague Formula (mistrz)
2010: Superleague Formula (mistrz)
2014: Gulf 12 Hours (zwycięzca w klasie GT3)
2015: 24h Le Mans (drugie miejsce w klasie LMGTE Pro)

Strona internetowa

Davide Rigon (ur. 26 sierpnia 1986 roku w Thiene) – włoski kierowca wyścigowy.

Życiorys

Początki kariery

Davide karierę rozpoczął w roku 1998, od startów w kartingu. W 2003 roku przeszedł do wyścigów samochodów jednomiejscowych, debiutując w Niemieckiej Formule BMW. Punktując dwukrotnie, został sklasyfikowany na 17. miejscu. W tym samym roku brał udział we Włoskiej Formule Gloria W. Trophy. Sezon później ścigał się w głównym cyklu tej serii, ostatecznie zostając jej wicemistrzem. W roku 2005 sięgnął po tytuł mistrzowski w Formule Azzurra.

Formuła Renault

W 2004 roku Rigon sięgnął po tytuł wicemistrzowski w zimowej edycji Włoskiej Formuły Renault. W głównym cyklu wystartował w jednej rundzie, jednakże nie zdobył punktów. Rok później zajął 6. miejsce, z dorobkiem jednego zwycięstwa.

Formuła 3

W sezonie 2004 Włoch zadebiutował we Włoskiej Formule 3. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 11. pozycji. Dwa lata później Davide powrócił do serii. Reprezentując konkurencyjny zespół BVM Racing, zmagania zakończył na 2. miejscu w ogólnej punktacji (wygrał cztery wyścigi).

World Series by Renault

W roku 2005 Rigon wziął udział w dwóch rundach Formuły Renault 3.5, za sprawą włoskiej stajni Victory Engineering. Zdobywszy cztery punkty, rywalizację ukończył na 26. lokacie.

Euroseria 3000

W 2006 roku Davide zadebiutował w Euroserii 3000, biorąc udział w jednej eliminacji, na hiszpańskim obiekcie Circuit de Catalunya. W pierwszym wyścigu zajął szóste miejsce, w drugim natomiast stanął na podium, dojeżdżając na drugiej pozycji. Dorobek ośmiu punktów zapewnił mu 14. lokatę, w generalnej klasyfikacji.

W kolejnym sezonie (w ekipie Minardi by GP Racing), startując we wszystkich wyścigach, pewnie sięgnął po mistrzostwo. W ciągu szesnastu wyścigów, trzynastokrotnie stanął na podium, z czego pięć razy na najwyższym stopniu (czterokrotnie startował z pole position). We włoskiej edycji również okazał się najlepszy, odnotowując we wszystkich ośmiu wyścigach miejsca w pierwszej trójce (w tym trzykrotnie zwyciężył).

W roku 2007, zaliczył gościnny występ, na belgijskim torze Spa-Francorchamps. Do pierwszego wyścigu ruszał z pierwszego pola startowego. Wyścig zakończył jednak na drugim miejscu (niedzielne zmagania zostały odwołane). Uzyskane punkty pozwoliły Rigonowi zająć w klasyfikacji generalnej 15. pozycję.

Inne serie

W sezonie 2008 wystąpił w dwóch wyścigach Międzynarodowej Formuły Master. W ekipie ADM Motorsport, nie udało mu się jednak zdobyć punktów.

W tym samym roku wziął również udział w trzech wyścigach Włoskich Mistrzostw Superstars. Startując w zespole Ferlito Motors, zmagania zakończył na 6. miejscu (dwukrotnie stanął na podium). Oprócz tego wystartował w siedmiu wyścigach FIA GT, w klasie GT2. Wygrawszy jeden z nich, rywalizację ukończył na 8. lokacie.

Superleague Formula

W roku 2008 Włoch zadebiutował w nowo powstałej serii Superleague Formula. Reprezentując chiński klub Beijing Guo’an (ekipa Zakspeed), został historycznym mistrzem serialu. Stanął wówczas pięć razy na podium, z czego trzykrotnie na najwyższym stopniu.

W kolejnym podejściu wziął udział w pierwszych trzech rundach sezonu. Startując w ekipie Olympiakos SFP (zespół GU-Racing International), trzykrotnie sięgnął po punkty, z czego raz stanął na podium (drugie miejsce w drugim wyścigu, we Francji). W pozostałych rundach zastąpił go Argentyńczyk Esteban Guerrieri. Swoją postawą pomógł greckiemu klubowi zająć w klasyfikacji 5. miejsce.

W 2010 roku powrócił na pełny etat startów, podpisując kontrakt z belgijskim klubem R.S.C. Anderlecht (stajnia Azerti Motorsport). Włoch po raz drugi w karierze zdobył w niej tytuł mistrzowski, pokonując zaledwie dwoma punktami Brytyjczyka Craiga Dolby'ego. W ciągu sezonu, aż szesnastokrotnie mieścił się w pierwszej trójce, w tym czterokrotnie zwyciężał (poza tym trzykrotnie startował z pierwszego miejsca).

Seria GP2

W przerwie pomiędzy sezonem 2008 i 2009, Davide zadebiutował w Azjatyckiej Serii GP2, we włoskim zespole Trident Racing. W ostatnich trzech rundach zastąpił Hiszpana Adriána Vallésa. Po punkty sięgnął w ostatniej eliminacji, rozegranej na bahrajńskim obiekcie Sakhir. W pierwszym wyścigu został sklasyfikowany na siódmym miejscu, natomiast w niedzielnych zmaganiach był trzeci. Ostatecznie uzyskane punkty pozwoliły Rigonowi zająć 17. lokatę, w ogólnej punktacji.

W sezonie 2009 (również we włoskiej stajni), ścigał się w głównej edycji przedsionka Formuły 1. Wziąwszy udział w dziewięciu rundach (na niemieckim torze Nürburgring, z przyczyn finansowych, zastąpił go Wenezuelczyk Rodolfo González), dwukrotnie dojechał na punktowanym miejscu, zajmując ósme miejsce w pierwszym wyścigu, na Węgrzech oraz piąte w Belgii. Ostatecznie zmagania ukończył na 22. pozycji, w końcowej klasyfikacji.

Formuła 1

W 2005 roku pełnił funkcję kierowcy testowego włoskiego zespołu Formuły 1 – Minardi. Od 2012 jest kierowcą testowym Ferrari.

Wyniki

GP2

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2009 Trident Racing
ESP

ESP

MON

MON

TUR

TUR

GBR

GBR

DEU

DEU

HUN

HUN

VAL

VAL

BEL

BEL

ITA

ITA

POR

POR
3 22
17 21† 9 7 10 8 16 20 8 NU 12 7 NU 5 9 8 14 9
2011 Scuderia Coloni
TUR

TUR

ESP

ESP

MON

MON

VAL

VAL

GBR

GBR

DEU

DEU

HUN

HUN

BEL

BEL

ITA

ITA
0 29
10 NU

Azjatycka Seria GP2

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2008/2009 Trident Racing
CHN

CHN

ARE

BHR

BHR

QAT

QAT

MAL

MAL

BHR

BHR
6 17
14 15 NU 13 7 3

Formuła Renault 3.5

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2005 Victory Engineering
BEL

BEL

MON

VAL

VAL

FRA

FRA

BIL

BIL

DEU

DEU

GBR

GBR

PRT

PRT

ITA

ITA
4 26
16 10 8 14
2012 BVM-Target
ARA

ARA

MON

BEL

BEL

DEU

DEU

RUS

RUS

GBR

GBR

HUN

HUN

FRA

FRA

CAT

CAT
0 33
19 13

Podsumowanie

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2003 Formula Gloria W. Trophy 0 0 0 0
Formuła BMW ADAC Team Lauderbach Motorsport 20 0 0 0 0 14 17
2004 Formula Gloria 2
Włoska Formuła Renault (zimowa seria) 2
Włoska Formuła 3 W.R.C. 9 0 0 0 0 32 11
2005 Włoska Formuła Renault BVM Minardi 14 1 0 0 3 113 6
Formula Azzurra Europa Corse 1
Formuła Renault 3.5 Victory Engineering 4 0 0 0 0 4 26
Formuła 1 Minardi F1 Team Kierowca testowy
2006 Włoska Formuła 3 Corbetta Competizioni 16 4 2 6 10 111 2
Euroseries 3000 Minardi by GP Racing 2 0 0 0 1 8 14
2007 Euroseries 3000 Minardi by GP Racing 16 5 4 6 13 108 1
Włoska Formuła 3000 8 3 2 2 8 58 1
2008 Euroseries 3000 TP Formula 1 0 0 0 1 9 15
Superstars Series Ferlito Motors 3 0 0 0 1 32 6
International Formula Master ADM Motorsport 2 0 0 0 0 0 29
FIA GT Championship (GT2) BMS Scuderia Italia 1 0 0 0 1 33,5 12
Superleague Formula Beijing Guo’an 12 3 1 3 5 413 1
2008-09 Azjatycka seria GP2 Trident Racing 6 0 0 0 1 6 17
2009 Superleague Formula Olympiacos CFP 6 0 1 0 1 300 6
Seria GP2 Trident Racing 18 0 0 0 0 3 22
2010 Superleague Formula R.S.C. Anderlecht 30 5 3 3 16 699 1
2011 Seria GP2 Scuderia Coloni 2 0 0 0 0 0 29
2012 Formuła Renault 3.5 BVM Target 2 0 0 0 0 0 33
Formuła 1 Scuderia Ferrari Kierowca testowy
2013 Formuła 1 Scuderia Ferrari Kierowca testowy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.