idée fixe (język polski)
- wymowa:
- (spolszczona) ‹ide fiks›, IPA: [iˈdɛ ˈfʲiks], AS: [ide fʹiks], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. na ost.
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński
- (1.1) książk.[1] natrętna myśl zaprzątająca ciągle umysł (myślenie), często cel, który ma być osiągnięty[2]
- odmiana:
- (1.1) nieodm.[2],
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik idée fixe idée fixe dopełniacz idée fixe idée fixe celownik idée fixe idée fixe biernik idée fixe idée fixe narzędnik idée fixe idée fixe miejscownik idée fixe idée fixe wołacz idée fixe idée fixe - przykłady:
- (1.1) Stefek ma nawet na tym punkcie idée fixe. Czy ja pamiętam jeszcze, co znaczy idée fixe? Bzik, kotku, prawda? Otóż Stefek ma tego bzika, i, co tu robić, ja mu pewnie z głowy go nie wybiję. (E. Orzeszkowa: Australczyk)
- (1.1) Dobroczynne i uszczęśliwiające skutki filozofii, religii także nie dowodzą w niczym ich prawdy: tak jak szczęście, które swej idée fixe zawdzięcza człowiek obłąkany, nie przemawia wcale za rozumnością tej idei. (F. Nietzsche: Ludzkie, arcyludzkie, tłum. K. Drzewiecki)
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bzik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. idée + fixe = natrętna myśl
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) идефикс m, идея фикс
- włoski: (1.1) idea fissa
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.