myślenie (język polski)
myślenie (1.1)
- wymowa:
- IPA: [mɨɕˈlɛ̃ɲɛ], AS: [myślẽńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od myśleć
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik myślenie dopełniacz myślenia celownik myśleniu biernik myślenie narzędnik myśleniem miejscownik myśleniu wołacz myślenie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) myślenie abstrakcyjne • myślenie magiczne • myślenie życzeniowe
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. myśl ż, pomyślunek m, myśliciel mos, myślówka ż
- czas. zmyślać, myśleć ndk., pomyśleć dk., wymyślić dk.
- przym. myślowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zob. też myślenie w Wikicytatach
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) thinking
- arabski: (1.1) فكر, عد
- białoruski: (1.1) мысленне n, мышленне n
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) мысьленьне n
- hiszpański: (1.1) pensamiento m
- japoński: (1.1) 思考(しこう)
- rosyjski: (1.1) мышление n, думание n
- sanskryt: (1.1) मनन, चिन्तन
- tuvalu: (1.1) mafaufau
- ukraiński: (1.1) мислення n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.