Stefek (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈstɛfɛk], AS: [stefek] ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zdrobn. Stefan

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) lm D. zob. Stefka

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Stefek	Stefkowie[1]
dopełniacz	Stefka	Stefków
celownik	Stefkowi	Stefkom
biernik	Stefka	Stefków
narzędnik	Stefkiem	Stefkami
miejscownik	Stefku	Stefkach
wołacz	Stefku	Stefkowie
depr. M. i W. lm: (te) Stefki

przykłady:

(1.1) Trudno o większego zucha, jak był Stefek Burczymucha. (M. Konopnicka Stefek Burczymucha)

(1.1) Stefek ma nawet na tym punkcie idée fixe. Czy ja pamiętam jeszcze, co znaczy idée fixe? Bzik, kotku, prawda? Otóż Stefek ma tego bzika, i, co tu robić, ja mu pewnie z głowy go nie wybiję. (E. Orzeszkowa: Australczyk)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Stefcio mos, Stefan m, Stefania ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: Stefan

źródła: