otóż (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ˈɔtuʃ], AS: [otuš], zjawiska fonetyczne: wygł.
- znaczenia:
partykuła
- (1.1) nawiązuje do innej wypowiedzi, rozpoczynając komentarz lub jej uzupełnienie
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Po tym wstępie przystąpmy do rzeczy. Otóż pragnę gorąco ci zakomunikować, że mamy do spełnienia, to znaczy ty i ja, to znaczy ludzkość, wielką i szlachetną misję.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- partykuła oto
- związki frazeologiczne:
- otóż to
- etymologia:
- pol. oto + -ż
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Sławomir Mrożek: List w butelce.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.