jen (język polski)

5 jenów (1.1)
wymowa:
IPA: [jɛ̃n], AS: [i ̯ẽn], zjawiska fonetyczne: nazal. ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) jedn. monet. waluta Japonii; zob. też jen w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Za zakupy zapłaciła 100 jenów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. jenowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) yen
  • baskijski: (1.1) yen
  • bułgarski: (1.1) йена ż
  • czeski: (1.1) jen
  • esperanto: (1.1) eno
  • kataloński: (1.1) ien m
  • nowogrecki: (1.1) γεν n nieodm., γιεν n nieodm.
  • słowacki: (1.1) jen m
  • ukraiński: (1.1) єна ż
  • włoski: (1.1) yen m
źródła:

jen (język czeski)

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) jedn. monet. jen

spójnik

(2.1) tylko, jedynie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

jen (język dolnołużycki)

wymowa:
znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) zob. wón
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

jen (esperanto)

morfologia:
jen
wymowa:
​ ​ ​ ​
znaczenia:

spójnik

(1.1) oto, otóż
odmiana:
przykłady:
(1.1) Jen mi! → Oto ja!
składnia:
kolokacje:
(1.1) jen… jen…
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jeno
przym. jena
przysł. jene
związki frazeologiczne:
jen havu • jen kiaj ni estas • pli bona estas malgranda "jen prenu" ol granda "morgaŭ venu" • jen staras la bovoj antaŭ la monto
etymologia:
uwagi:
źródła:

jen (esperanto (morfem))

wymowa:
​ ​ ​ ​
znaczenia:

morfem

(1.1) oto
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
sp. jen
rzecz. jeno
przym. jena
przysł. jene
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1905 (Fundamento de Esperanto). Baza Radikaro Oficiala: grupa 1.
źródła:

jen (język haitański)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) czerwiec
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. juin
uwagi:
zobacz też: janvye • fevriye • mas • avril • me • jen • jiyè • out • septanm • oktòb • novanm • desanm
źródła:

jen (język słowacki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) jedn. monet. jen[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Hasło „jen” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.

jen (język wilamowski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:
jēn
wymowa:
​
znaczenia:

czasownik

(1.1) roln. orać[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909, s. 299.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.