hucpa (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈxuʦ̑pa], AS: [χucpa]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) nadmierna pewność siebie, połączona z zuchwałością albo chęcią ukrycia swojego braku umiejętności[1]
- (1.2) zuchwałe działanie, źle postrzegane przez innych, np. jako oszustwo[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik hucpa hucpy dopełniacz hucpy hucp celownik hucpie hucpom biernik hucpę hucpy narzędnik hucpą hucpami miejscownik hucpie hucpach wołacz hucpo hucpy - przykłady:
- (1.2) Wszystko to była jedna wielka hucpa.
- (1.2) Inwestycje okazały się hucpą.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) naukowa (pseudonaukowa) / sądowa hucpa
- synonimy:
- (1.1) chucpa, tupet
- (1.2) chucpa
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) bezczelność, arogancja
- (1.2) bezczelność, arogancja, granda, kpina, oszustwo
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- jid. חוצפּה (chucpe) < hebr. חצפה (chucpa)
- uwagi:
- wcześniej w języku polskim pojawił się zapis z h, później z ch (to drugie ściślej odpowiada hebrajskiemu ח); obecnie oba zapisy są poprawne ortograficznie[2][3]
- tłumaczenia:
- (1.1-2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: chucpa
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.