chęć (język polski)

wymowa:
IPA: [xɛ̃ɲʨ̑], AS: [χẽńć], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ę 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pragnienie zrobienia czegoś, ochota na coś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Choć Piotr nie pali już dwa lata, nagle poczuł chęć na papierosa.
składnia:
(1.1) chęć + D. • chęć na + B.
kolokacje:
(1.1) chęć na kawę / papierosa / wypicie piwa / zrobienie czegoś / … • mieć chęć wypić piwo / pójść do toalety / coś zrobić / … • z chęcią • dobre / złe chęci
synonimy:
(1.1) ochota, chrapka, chętka, apetyt
antonimy:
(1.1) niechęć
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. chętny m, chętna ż, chuć ż, chutliwość ż
zdrobn. chętka ż
przym. chętny, chętliwy, chutny, chutliwy
przysł. chętnie
związki frazeologiczne:
dobre chęci • dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane • wystarczą dobre chęci • gdzie się z chęcią zejdzie praca, tam się hojnie trud opłaca • długa mowa, próżne słowa, a na krótką chęć gotowa • kto nie ma chęci, ten się zawsze wykręci • chęć słodzi pracę • nie matura, lecz chęć szczera zrobi z ciebie oficera • kiedy chęci dobre, to i droga krótka
etymologia:
st.pol. chuć < prasł. *xutь[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.