kpina (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈkpʲĩna], AS: [kpʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) drwina, szyderstwo, żart[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kpina kpiny dopełniacz kpiny kpin celownik kpinie kpinom biernik kpinę kpiny narzędnik kpiną kpinami miejscownik kpinie kpinach wołacz kpino kpiny - przykłady:
- (1.1) To są jakieś kpiny!
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) jawna kpina
- synonimy:
- (1.1) drwina, ironia, sarkazm, szyderstwo; książk. persyflaż
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kpiarz m, kpienie n, kiep m/mrz/mos
- czas. kpić ndk., zakpić dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mockery, jibe, taunt, joke, derision
- arabski: (1.1) أضحوكة ż
- białoruski: (1.1) кпіны lm
- hiszpański: (1.1) buria ż
- niemiecki: (1.1) Spott m, Hohn m
- włoski: (1.1) beffa ż, ludibrio m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.