chucpa (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈxuʦ̑pa], AS: ucpa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nadmierna pewność siebie, połączona z zuchwałością albo chęcią ukrycia swojego braku umiejętności[1]
(1.2) zuchwałe działanie, źle postrzegane przez innych, np. jako oszustwo[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) hucpa, tupet
(1.2) hucpa
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) bezczelność, arogancja
(1.2) bezczelność, arogancja
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
jid. חוצפּה (chucpe) < hebr. חצפה (chucpa)
uwagi:
wcześniej w języku polskim pojawił się zapis z h, później z ch (to drugie ściślej odpowiada hebrajskiemu ח); obecnie oba zapisy są poprawne ortograficznie[2][3]
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „hucpa” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „hucpa” w: Poradnia językowa PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „hucpa” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.