cap (język polski)

wymowa:
IPA: [ʦ̑ap], AS: [cap] ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) baran lub kozioł

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) przen. człowiek mało inteligentny, głupi
(2.2) łow. samiec kozicy
(2.3) pot. brodacz[1]

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(3.1) techn. zawieszony na linie hak służący do opuszczania i podnoszenia świdra podczas ręcznego wykonywania otworu wiertniczego
(3.2) daw. czop łączący drewniane bale
(3.3) rodzaj modyfikacji RNA; zob. też cap w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(2.1-2)
(3.1-3)
przykłady:
(1.1) Ten cap potwornie śmierdzi!
(2.1) Ale z niego cap!
(2.2) Nigdy wcześniej nie widziałem tak dużego capa.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. capi
czas. capić, capnąć
związki frazeologiczne:
głupi jak cap
przysłowie: capem śmierdzi, kto capa głaszcze[2]
etymologia:
(1.1), (2.2) rum. țap[3]; niem. Zapfen[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Małgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 224.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „cap” w: Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, Druk Emila Skiwskiego, Warszawa 1889–1894, s. 48.
  3. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „cap” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 42.

cap (język angielski)

caps (1.1)
caps (1.8)
cap (1.10)
wymowa:
IPA: /kæp/, SAMPA: /k{p/
wymowa amerykańska
​
wymowa australijska
znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) kraw. czapka[1], beret, kaszkiet, kapelusz
(1.2) kraw. kaptur
(1.3) wieko, pokrywa
(1.4) kapsel[1]
(1.5) techn. trzonek, zaślepka, nasadka[1]
(1.6) kapiszon[1]
(1.7) med. koronka
(1.8) med. kapsułka
(1.9) czepek[1]
(1.10) mikol. kapelusz grzyba
(1.11) pot. elektr. elektron. kondensator

rzeczownik niepoliczalny

(2.1) slang. ściema, kłamstwa, przesada

czasownik

(3.1) nakładać coś, np. czapkę, wieko, pokrywę, kapsel
(3.2) ukłonić się
(3.3) ukoronować[1]
(3.4) odkryć[2]
(3.5) slang. zastrzelić
odmiana:
(1.1-11) lp cap; lm caps
(3.1-5) cap, capped, capped, caps, capping
przykłady:
(3.5) I pulled out my strap and I capped him. → Wyciągnąłem spluwę i zastrzeliłem go.
składnia:
kolokacje:
(1.10) saffron milk cap → mleczaj rydz
(2.1) no cap → bez ściemy, serio
synonimy:
(1.11) capacitor
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. caps
związki frazeologiczne:
if the cap fits, wear it
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Angielski - Ubrania
Znaczenia (3.1) i (3.4) stanowią antynomię semantyczną[2].
źródła:
  1. 1 2 3 4 5 6 Collins: słownik angielsko-polski, pod red. prof. Jacka Fisiaka, Wydawnictwo Arti PWH, Warszawa 2007, ISBN 978-83-89725-39-5, s. 62.
  2. 1 2 S. Wędkiewicz, Z dziejów polskich wyrazów i zwrotów. Łączyć, „Język Polski” nr 2–3/1914, s. 62.

cap (język francuski)

cap (1.1)
wymowa:
​
IPA: [kap]
​ ​ ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) geogr. przylądek
(1.2) pot. głowa
odmiana:
lp cap; lm caps
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) cap Vert / Cap-Vert • presqu'île du Cap-Vert
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

cap (język kataloński)

wymowa:
IPA: [ˈkap]
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) głowa
(1.2) talent, pot. łeb
(1.3) szef, dyrektor, naczelnik
(1.4) czubek, koniec, końcówka

zaimek liczebny

(2.1) wcale, zero

przyimek

(3.1) cap a → do, w kierunku
odmiana:
(1.1-4) lp cap; lm caps
przykłady:
(1.1) No tragueu el cap per la finestra → Nie wystawiać głowy przez okno.
(1.2) Aquest noi té poc de cap. → Ten chłopak ma niewiele w głowie.
(2.1) Quantes ous hi ha a la nevera? – No n'hi ha cap. → Ile jajek jest w lodówce? – Nie ma ich wcale.
(3.1) Anem cap a França la próxima setmana. → Jedziemy do Francji w przyszłym tygodniu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(2.1) do rzeczowników policzalnych, zobacz też: gens
źródła:

cap (język rumuński)

cap (1.1)
wymowa:
IPA: /kap/
​ ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) anat. głowa[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Szymon Czarnecki, Formanty w słowotwórstwie odrzeczownikowym języka rumuńskiego, w: Język w Poznaniu 11. Dysertacje Wydziału Neofilologii UAM w Poznaniu (nowa seria), Poznań 2020, s. 14.

cap (język słowacki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) cap (zwierzę)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. capina ż
związki frazeologiczne:
smrdieť ako cap → śmierdzieć jak cap • streliť capa → palnąć głupstwo • vystrájať ako opitý cap → narozrabiać jak pijany zając
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.