trzonek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈṭʃɔ̃nɛk], AS: [ṭšõnek], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• udziąs.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) uchwyt, rękojeść jakiegoś narzędzia
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trzonek trzonki dopełniacz trzonka trzonków celownik trzonkowi trzonkom biernik trzonek trzonki narzędnik trzonkiem trzonkami miejscownik trzonku trzonkach wołacz trzonku trzonki - przykłady:
- (1.1) Nóż lepiej wziąć za trzonek niż za ostrze.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) trzonek łopaty / młotka / noża / siekiery
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trzon m, trzonowiec mrz/mzw
- przym. trzonowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) handle
- kaszubski: (1.1) rączka ż, sztil m, chwët m, uchwôt m
- łaciński: (1.1) stilus m
- łotewski: (1.1) kāts m
- rosyjski: (1.1) рукоятка ż, древко n
- szwedzki: (1.1) skaft n
- wilamowski: (1.1) śtejł m
- włoski: (1.1) manico m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.