burka (język polski)
burka (1.2)
- wymowa:
- IPA: [ˈburka], AS: [burka]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) odzież. etn. rel. wywodzący się z Afganistanu element stroju noszonego przez niektóre muzułmanki, zasłaniający całą głowę oprócz niewielkiego obszaru wokół oczu (czasem z siatką w tym miejscu) lub całe ciało; zob. też burka w Wikipedii
- (1.2) odzież. hist. długie okrycie wierzchnie z grubego, ciemnego sukna lub filcu, mające postać peleryny z kapturem, używane podczas podróży; zob. też burka (płaszcz) w Wikipedii
- (1.3) odzież. etn. tradycyjna zimowa plisowana spódnica wykonana z wełny z domieszką lnu
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik burka burki dopełniacz burki burek celownik burce burkom biernik burkę burki narzędnik burką burkami miejscownik burce burkach wołacz burko burki - przykłady:
- (1.1) Podczas rządów talibów w Afganistanie burka była obowiązkowym strojem kobiet.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bura ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) źródłosłów dla pol. burkini
- (1.2) ukr.[1]
- uwagi:
- (1.1) por. nikab • czador
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) burqa
- arabski: (1.1) برقع m
- baskijski: (1.1) burka
- duński: (1.1) burka w
- perski: (1.1) برقع
- urdu: (1.1) برقع m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
burka (język angielski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) odzież. etn. rel. burka (strój muzułmanek)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
burka (język baskijski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) odzież. etn. rel. burka[1] (strój muzułmanek)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „burka” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016. (zobacz wersję .PDF)
burka (język czeski)
burka (1.2)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) odzież. etn. rel. burka (strój muzułmanek)
- (1.2) odzież. hist. burka (płaszcz)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik burka burky dopełniacz burky burek celownik burce burkám biernik burku burky wołacz burko burky miejscownik burce burkách narzędnik burkou burkami - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
burka (język duński)
en kvinde iklædt burka (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) odzież. etn. rel. burka (strój muzułmanek)
- odmiana:
- (1.1) en burka, burkaen, burkaer, burkaerne
- przykłady:
- (1.1) To ældre kvinder kom klædt i en chador, en pige bar en burka, og resten havde kun et traditionelt hovedtørklæde på, en såk. hijab. → Dwie starsze kobiety przyszły ubrane w czador, jedna dziewczyna nosiła burkę, a reszta miała tylko tradycyjną chustę na głowie, tzw. hidżab.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. burkini
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- urd. برقع (burqā)
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.