bodhisattwa (język polski)

statuy bodhisattwów (1.1) w rejonie klasztoru Po Lin w Hongkongu
wymowa:
(spolszczona) ‹bodisatwa›
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. człowiek, który w buddyzmie mahajana dąży do stanu buddy, kieruje się altruistyczną motywacją przynoszenia pożytku innym; zob. też bodhisattwa w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Staniesz się bodhisattwą lub dzieckiem Buddy wyłącznie pod warunkiem, że wykażesz altruistyczną chęć osiągnięcia oświecenia. Bodhisattwowie nazywani dziećmi umysłu Buddy, gdyż zrodzili się z właściwości strumienia jego umysłu[1].
(1.1) (…) powinnością bodhisattwy jest bodhicitta, nieustająca aktywność mieć na celu wyzwolenie wszystkich istot[2].
(1.1) Wśród przedstawień posągi Buddy, bodhisattw oraz duże triadyczne stele, gdzie postaci Buddy, stojącemu na tle mandorli, po obu stronach towarzyszą bodhisattwy[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) praktyki / ślubowania / wcielenie bodhisattwy • ścieżka / droga / świadomość bodhisattwy • podążać ścieżką bodhisattwy • statua bodhisattwy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) sanskr. बोधिसत्त्वdosł.istota oświecona
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) bodhisattva
  • arabski: (1.1) بوداسف m, بوديساتفا m (bōdīsātfā)
  • bengalski: (1.1) বোধিসত্ত্ব (bōdhisattva)
  • chiński standardowy: (1.1) 菩萨 (púsà)
  • czeski: (1.1) bódhisattva m
  • esperanto: (1.1) bodhisatvo
  • francuski: (1.1) bodhisattva m
  • gruziński: (1.1) ბოდჰისატვა (bodhisat'va)
  • hindi: (1.1) बोधिसत्व m (bōdhisatva)
  • indonezyjski: (1.1) Bodhisatwa
  • japoński: (1.1) 菩薩(ぼさつ) (bosatsu)
  • kataloński: (1.1) bodhisattva m
  • koreański: (1.1) 보살 (posal)
  • niemiecki: (1.1) Bodhisattva m
  • nowogrecki: (1.1) μποντισάτβα m
  • pali: (1.1) Bodhisatta
  • rosyjski: (1.1) бодхисаттва m
  • sanskryt: (1.1) बोधिसत्त्व m (bōdhisattva)
  • słoweński: (1.1) bodhisatva m
  • syngaleski: (1.1) බෝධිසත්ත්‍ව (bōdhisatt‍va)
  • tajski: (1.1) พระโพธิสัตว์ (phra.phoo.thi.sat)
  • tamilski: (1.1) போதிசத்துவர் (pōticattuvar)
  • tybetański: (1.1) བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ (byang chub sems dpa')
  • ukraiński: (1.1) бодгісаттва m
  • węgierski: (1.1) bodhiszattva
źródła:
  1. Jego Świątobliwość XIV Dalajlama, Ścieżka buddyzmu tybetańskiego. Koniec cierpienia i odkrycie drogi do szczęścia, Wydawnictwo Editio 2013, tłum. Marta Czub, ISBN 978-83-246-6330-9
  2. Jan Pawlica, Spór o etykę: materiały X Jagiellońskiego Sympozjum Etycznego, Kraków, 4-5 czerwca 1998, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 1999, s. 77
  3. „Zeszyty literackie”, t. 21, s. 182
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.