Budda (język polski)
.jpg.webp)
Budda (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈbudːa], AS: [bu•da], zjawiska fonetyczne: gemin.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) rel. hist. założyciel buddyzmu; zob. też Budda w Wikipedii
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Posągi Buddy w odróżnieniu od bodhisattwów i innych postaci panteonu buddyjskiego rzeźbiono w prostych szatach, bez żadnych ozdób i klejnotów[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. budda m, buddysta m, buddystka ż, buddyjskość ż
- przym. buddyjski, buddystyczny
- związki frazeologiczne:
- ręka Buddy
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Buddha
- duński: (1.1) Buddha w
- francuski: (1.1) Bouddha m
- hiszpański: (1.1) Buda m
- japoński: (1.1) 仏陀 (butsuda)
- mandżurski: (1.1) ᡶᡠᠴᡳᡥᡳ
- niemiecki: (1.1) Buddha m
- pali: (1.1) Buddha m
- rosyjski: (1.1) Бу́дда m
- sanskryt: (1.1) बुद्ध m
- ukraiński: (1.1) Бу́дда m
- węgierski: (1.1) Buddha
- źródła:
Budda ()
Budda (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) spoż. masło
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
Budda (język włoski)
Budda (1.1)
- wymowa:
- IPA: /ˈbud.da/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
- (1.1) rel. hist. Budda
- odmiana:
- (1.1) nieodm.
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Buddha
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. buddismo m, buddista m/ż, Buddha m
- przym. buddista, buddistico
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pali Buddha
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.