błotnik (język polski)
błotnik (1.1) rowerowy
- wymowa:
- IPA: [ˈbwɔtʲɲik], AS: [bu̯otʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Muszę kupić błotnik, chyba poszukam najpierw na szrocie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) błotnik samochodowy / rowerowy / motocyklowy
- synonimy:
- (1.1) gw. (Górny Śląsk) szusblech
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. błoto n, błotko n, błocisko n, błocko n, błota nmos, błocenie n, ubłocenie n, zabłocenie n, Zabłocie n
- czas. błocić ndk., ubłocić dk., zabłocić dk.
- przym. błotny, błotnisty, błotnikowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. błoto + -nik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bryt. wing, mudguard, amer. fender
- białoruski: (1.1) крыло n
- bułgarski: (1.1) калник m
- chorwacki: (1.1) blatobran m
- czeski: (1.1) blatník m
- duński: (1.1) skærm w
- esperanto: (1.1) kotŝirmilo
- francuski: (1.1) garde-boue m, aile ż
- hiszpański: (1.1) guardabarros m, aleta ż
- interlingua: (1.1) guardafango
- kaszubski: (1.1) kalëca ż
- niemiecki: (1.1) Kotflügel m, (rowerowy) Schutzblech n
- nowogrecki: (1.1) λασπωτήρας m, φτερό n
- rosyjski: (1.1) крыло n
- słowacki: (1.1) blatník m
- szwedzki: (1.1) flygel w
- węgierski: (1.1) sárhányó
- włoski: (1.1) parafango m
- źródła:
błotnik (język kaszubski)
.JPG.webp)
błotnik (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) ornit. brodziec
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) szlapnik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.