błota (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈbwɔta], AS: [bu̯ota]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) obszar bagienny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba mnoga mianownik błota dopełniacz błot celownik błotom biernik błota narzędnik błotami miejscownik błotach wołacz błota - przykłady:
- (1.1) Te błota są pod ochroną, gdyż mieszka tu wiele zagrożonych gatunków zwierząt.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) bagno
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. błocić ndk., ubłocić dk.
- rzecz. błotnik m, błoto n
- przym. błotny, błotnisty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) marsh
- białoruski: (1.1) балота n, балоты lm
- hiszpański: (1.1) marjal m, pantano m, marisma ż
- niemiecki: (1.1) Sumpf m
- rosyjski: (1.1) болото n
- ukraiński: (1.1) болото n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.