błotny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) książk. pełen błota, pokryty błotem, utworzony z błota
- (1.2) biol. żyjący lub rosnący na terenach bagnistych, pełnych
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik błotny błotna błotne błotni błotne dopełniacz błotnego błotnej błotnego błotnych celownik błotnemu błotnej błotnemu błotnym biernik błotnego błotny błotną błotne błotnych błotne narzędnik błotnym błotną błotnym błotnymi miejscownik błotnym błotnej błotnym błotnych wołacz błotny błotna błotne błotni błotne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) błotna łąka • błotny brzeg • wulkan błotny • kąpiel błotna
- (1.2) kot błotny • ptactwo błotne
- synonimy:
- (1.1) bagnisty
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. błotko n, błoto n, błotnik mrz, błota lm nmos, błotnica ż, błocko n
- czas. błocić ndk.
- przym. błotnisty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. błoto + -ny
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) гразевы
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.