brodziec (język polski)
.JPG.webp)
brodziec (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑], AS: [broʒ́ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) ornit. ptak z rodziny bekasowatych rodzaju Tringa[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik brodziec brodźce dopełniacz brodźca brodźców celownik brodźcowi brodźcom biernik brodźca brodźce narzędnik brodźcem brodźcami miejscownik brodźcu brodźcach wołacz brodźcu brodźce - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) brodziec śniady, brodziec pławny, kwokacz, krwawodziób, łęczak, samotnik
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.