Minerwa (język polski)

wymowa:

IPA: [mʲĩˈnɛrva], AS: [mʹĩnerva], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) mit. rzym. bogini mądrości, wojny sprawiedliwej, rękodzieła i sztuki oraz nauczycieli i szkół, utożsamiana z grecką Ateną; zob. też Minerwa w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Minerwa	Minerwy
dopełniacz	Minerwy	Minerw
celownik	Minerwie	Minerwom
biernik	Minerwę	Minerwy
narzędnik	Minerwą	Minerwami
miejscownik	Minerwie	Minerwach
wołacz	Minerwo	Minerwy

przykłady:

(1.1) Minerwa uchodziła początkowo za etruskie bóstwo rzemiosła i sztuki.

(1.1) Święto Minerwy, 19 marca, było dniem wolnym od nauki^[1].

(1.1) W bocznych nawach świątyni kapitolińskiej stały posągi Minerwy i Junony, które wraz z Jowiszem stanowiły trójcę bogów stworzoną na wzór etruski^[2].

(1.1) Jowisz razem z żoną Junoną i Minerwą tworzyli tzw. triadę kapitolińską.

składnia:

kolokacje:

(1.1) bogini Minerwa • boska Minerwa • atrybut / figurka / kult / posąg / świątynia / święto / wizerunek Minerwy • ku czci / na cześć Minerwy • oddawać cześć / poświęcony / składać ofiary Minerwie • czcić Minerwę

synonimy:

(1.1) Atena

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) bogini

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. minerwa ż

związki frazeologiczne:

świnia poucza Minerwę • wbrew woli Minerwy

etymologia:

łac. Minerva^[3]

uwagi:

(1.1) por. Atena; zobacz też: Apollo • Ceres • Diana • Jowisz • Junona • Mars • Merkury • Neptun • Wenus • Westa • Wulkan • Indeks:Polski - Mitologia rzymska

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Minerva
• czeski: (1.1) Minerva ż
• esperanto: (1.1) Minerva
• hiszpański: (1.1) Minerva ż
• japoński: (1.1) ミネルバ, ミネルウァ
• łaciński: (1.1) Minerva ż
• niemiecki: (1.1) Minerva ż
• nowogrecki: (1.1) Μινέρβα ż
• portugalski: (1.1) Minerva ż
• rosyjski: (1.1) Минерва ż
• słowacki: (1.1) Minerva ż
• starogrecki: (1.1) Ἀθηνᾶ ż
• ukraiński: (1.1) Мінерва ż
• włoski: (1.1) Minerva ż

źródła: