triada (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈtrʲjada], AS: [trʹi ̯ada], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zbiór trzech elementów pozostających w relacji między sobą
- (1.2) muz. grupa trzech akordów opartych na pierwszym, czwartym i piątym stopniu gamy; zob. też triada harmoniczna w Wikipedii
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik triada triady dopełniacz triady triad celownik triadzie triadom biernik triadę triady narzędnik triadą triadami miejscownik triadzie triadach wołacz triado triady - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. triadowy, triadyczny
- rzecz. trójca ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.2) Nie należy mylić z trójdźwiękiem, który w innych językach europejskich brzmi podobnie do polskiej triady, np. ang. triad, wł. triade, franc. triade itp.
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) tríada ż, tríade ż
- nowogrecki: (1.1) τριάδα ż
- źródła:
triada (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) triada
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.