łyk (język polski)
- wymowa:
- IPA: [wɨk], AS: [u̯yk]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) przełknięcie, łyknięcie pewnej ilości płynu
- (1.2) ilość płynu, jaką przełyka się za jednym razem
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) przest. pogard. mieszczuch, mieszczanin[1]
rzeczownik, forma fleksyjna
- (3.1) D. lm od: łyko
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik łyk łyki dopełniacz łyku / rzad. łyka[2] łyków celownik łykowi łykom biernik łyk / pot. łyka[2] łyki narzędnik łykiem łykami miejscownik łyku łykach wołacz łyku łyki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik łyk łyki dopełniacz łyka łyków celownik łykowi łykom biernik łyka łyków narzędnik łykiem łykami miejscownik łyku łykach wołacz łyku łyki - przykłady:
- (1.2) Wypiłem dwa łyki kawy.
- składnia:
- (1.2) łyk + D.
- kolokacje:
- (1.1) łyk czegoś: wody / herbaty / kawy / piwa
- (1.2) pić małymi/dużymi łykami • daj mi łyka
- synonimy:
- (1.1) gw. (Górny Śląsk) szluk
- (1.2) haust
- antonimy:
- (1.1-2) kęs
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. łykanie n, łyknięcie n
- zdrobn. łyczek mos/mrz
- czas. łykać ndk., przełykać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (2.1) pol. łyko[3]
- uwagi:
- (1.1-2) zob. też łyk w Wikicytatach
- tłumaczenia:
- (2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: mieszczuch
- angielski: (1.1) swallow, duży gulp
- chiński standardowy: (1.2) 口 (kǒu)
- górnołużycki: (1.2) lunk m
- hiszpański: (1.1) trago m; (1.2) trago m
- jidysz: (1.1) זופּ m (zup); (1.2) זופּ m (zup)
- kazachski: (1.1) жұтым; (1.2) жұтым
- niderlandzki: (1.1) slok m, teug m/ż
- niemiecki: (1.1) Schluck m, Zug m
- rosyjski: (1.1) глоток m; (1.2) глоток m
- słowacki: (1.1) hlt
- źródła:
- ↑
Hasło „łyk” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, pod red. A. Markowskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, s. 415.
- ↑ Violetta Machnicka, Uwagi o słownictwie „Kronik” Bolesława Prusa, „Acta Universitatis Lodziensis”, „Folia Linguistica” 39/1999, s. 59.
łyk (język wilamowski)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- łyḱ
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) luka, szczerba[1]
- odmiana:
- (1.1) lp łyk; lm łykia
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. łykik
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- śwn. lücke, lucke < swn. luccha
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.