łyko (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) bot. żywa, włóknista tkanka roślin naczyniowych, rodzaj tkanki przewodzącej, która transportuje związki organiczne powstałe podczas fotosyntezy; zob. też łyko w Wikipedii
(1.2) włók. włókno wykonane z łyka (1.1) niektórych roślin i używane na maty, sznurki, obuwie, itp.
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) floem
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. łykowy
rzecz. łyczak mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

łyko (język dolnołużycki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) bot. łyko
(1.2) włók. łyko
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

łyko (język górnołużycki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) bot. łyko
(1.2) włók. łyko
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.