organiczny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ], AS: [orgãńičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. ​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) biol. chem. będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący

(1.2) ściśle ze sobą lub z czymś związany

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	organiczny		organiczna	organiczne	organiczni	organiczne
dopełniacz	organicznego		organicznej	organicznego	organicznych
celownik	organicznemu		organicznej	organicznemu	organicznym
biernik	organicznego	organiczny	organiczną	organiczne	organicznych	organiczne
narzędnik	organicznym		organiczną	organicznym	organicznymi
miejscownik	organicznym		organicznej	organicznym	organicznych
wołacz	organiczny		organiczna	organiczne	organiczni	organiczne
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Glukoza jest związkiem organicznym.

(1.2) Organizm kobiety w ciąży tworzy z płodem organiczną całość.

składnia:

kolokacje:

(1.1) związek organiczny • chemia organiczna • szkło organiczne • schorzenie organiczne

synonimy:

(1.2) nierozerwalny

antonimy:

(1.1) nieorganiczny

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. organizm m, organ m, organy nmos, organellum n, organika ż, organki nmos, organiczność ż

przym. organowy

przysł. organicznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) organic
• arabski: (1.1) عضوي
• baskijski: (1.1) organiko
• białoruski: (1.1) арганічны; (1.2) арганічны
• dolnołużycki: (1.1) organiski
• duński: (1.1) organisk
• esperanto: (1.1) organika
• francuski: (1.1) organique
• hiszpański: (1.1) orgánico
• kataloński: (1.1) orgànic
• rosyjski: (1.1) органический
• słowacki: (1.1) organický; (1.2) organický
• ukraiński: (1.1) органічний

źródła: