organiczność (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, co jest organiczne
- odmiana:
- (1.1) blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik organiczność dopełniacz organiczności celownik organiczności biernik organiczność narzędnik organicznością miejscownik organiczności wołacz organiczności - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. organ m, organizm m
- przym. organiczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. organiczny + -ość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- słowacki: (1.1) organickosť ż
- słoweński: (1.1) organičnost ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.