-ość (język polski)
przyrostek
- (1.1) …tworzący rzeczownik od przymiotnika, oznaczający cechę opisywaną przez ten przymiotnik bądź z nim związaną
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik -ość -ości dopełniacz -ości -ości celownik -ości -ościom biernik -ość -ości narzędnik -ością -ościami miejscownik -ości -ościach wołacz -ości -ości - przykłady:
- (1.1) wielkość → rozmiary lub cecha tego, co jest wielkie
- (1.1) marność → cecha tego, co jest marne
- (1.1) słabość → cecha tego, co jest słabe
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) -ota
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- prasł. *-ostь[1]
- por. białor. -асць, czes. -ost, ros. -ость, scs. -ость, słc. -osť, słń. -ost i ukr. -ість
- uwagi:
- większość tworzonych rzeczowników nie tworzy liczby mnogiej
- zobacz słowa kończące się na „-ość”
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) -ness
- białoruski: (1.1) -асць
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) -асьць
- chiński standardowy: (1.1) mierzalny: 度 (dù)
- francuski: (1.1) -ité
- hiszpański: (1.1) -dad, -tud
- niemiecki: (1.1) -heit, -keit
- rosyjski: (1.1) -ость
- słowacki: (1.1) -osť
- ukraiński: (1.1) -ість
- źródła:
- ↑ Jaka jest etymologia słowa miłość? w: Poradnia językowa UŚ.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.