-ota (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈɔta], AS: [ota]
-
- znaczenia:
przyrostek
- (1.1) przyrostek tworzący rzeczownik od przymiotnika, oznaczający cechę opisywaną przez ten przymiotnik
- (1.2) przyrostek tworzący rzeczownik od przymiotnika, będący określeniem osoby bądź rzeczy, do której odnosi się wyjściowy przymiotnik
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) głupota ← głupi
- (1.1) cnota ← cny
- (1.2) miernota ← mierny
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) -ość
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- prasł. *-ota[1]
- uwagi:
- zobacz słowa kończące się na „-ota”
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 357.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.