mieszczuch (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈmʲjɛʃʧ̑ux], AS: [mʹi ̯eščuχ], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. lekcew. albo pogard.[1] osoba mieszkająca w mieście
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mieszczuch mieszczuchy dopełniacz mieszczucha mieszczuchów celownik mieszczuchowi mieszczuchom biernik mieszczucha mieszczuchów narzędnik mieszczuchem mieszczuchami miejscownik mieszczuchu mieszczuchach wołacz mieszczuchu mieszczuchy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) mieszkaniec miasta, miastowy
- antonimy:
- (1.1) wieśniak
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. miasto n, miejski m, mieszczaństwo n, mieszczanin mos, mieszczanka ż, miastowy m, miastowa ż
- przym. miejski, miastowy, mieszczański
- przyim. miasto
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) city slicker
- duński: (1.1) bymenneske n
- esperanto: (1.1) urbanaĉo, fiurbano, burĝaĉo, fiburĝo
- niemiecki: (1.1) Städter m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.