kęs (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kɛ̃w̃s], AS: [kẽũ̯s], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) tyle jedzenia, ile zmieści się w ustach
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kęs kęsy dopełniacz kęsa kęsów celownik kęsowi kęsom biernik kęs kęsy narzędnik kęsem kęsami miejscownik kęsie kęsach wołacz kęsie kęsy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. kąsać
- rzecz. ukąszenie n
- związki frazeologiczne:
- chcąc zbyt wielki kęs połknąć, można się udławić
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mouthful, bite
- baskijski: (1.1) ahamen, mokadu
- bułgarski: (1.1) хапка ż
- chiński standardowy: (1.1) 口 (kǒu)
- hiszpański: (1.1) bocado m
- rosyjski: (1.1) кусок m
- szwedzki: (1.1) munsbit w, munfull n, tugga w, beta w
- tuvalu: (1.1) māga
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.