Małgorzata Chmielewska

Małgorzata Chmielewska na Przystanku Woodstock (2016)
Data i miejsce urodzenia

20 marca 1951
Poznań

Rodzaj działalności

społeczniczka

Prezes Fundacji „Domy Wspólnoty Chleb Życia”
Okres urzędowania

od 2015

Odznaczenia
Strona internetowa

Małgorzata Chmielewska (ur. 20 marca 1951 w Poznaniu) – polska społeczniczka, prezes Fundacji „Domy Wspólnoty Chleb Życia”; była przełożona polskiego oddziału Wspólnoty Chleb Życia.

Nosi habit z białą chustką. Ślubowała celibat oraz trzy rady ewangeliczne (czystość, ubóstwo i posłuszeństwo), które są też przedmiotem ślubów w zakonach i zgromadzeniach zakonnych. Wyraźnie jednak zaprzecza, że jest mniszką albo siostrą w zgromadzeniu zakonnym. Z powodu złożonych ślubów oraz uzusu nazywana jest siostrą, rzadziej (niepoprawnie) siostrą zakonną lub zakonnicą (zob. status w Kościele katolickim).

Życiorys

W dzieciństwie rodzice nie dbali o jej wychowanie religijne. Po szkole średniej rozpoczęła studia biologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Po ich zakończeniu zwróciła uwagę na katolicyzm. Początkowo myślała o wstąpieniu do zakonu benedyktynek. Wstąpiła do zakonu małych sióstr Jezusa, gdzie złożyła roczne śluby zakonne. Po roku śluby zakonne wygasły i Małgorzata Chmielewska opuściła zakon. Pracowała jako katechetka z niewidomymi dziećmi w Laskach i w duszpasterstwie niewidomych u ks. Stanisława Hoinki przy ul. Piwnej w Warszawie. Organizowała także pomoc dla kobiet z więzienia przy ul. Rakowieckiej w Warszawie.

W 1990 w Bulowicach koło Kęt wstąpiła do Wspólnoty Chleb Życia. Prowadziła domy dla bezdomnych, chorych, samotnych matek oraz noclegownie dla kobiet i mężczyzn. Po rozwiązaniu wspólnoty w 2015 została prezesem fundacji „Domy Wspólnoty Chleb Życia”, kontynuując swoją działalność społecznikowską, organizacyjnie podporządkowaną Kościołowi katolickiemu. W swoich działaniach i artykułach podkreśla znaczenie ekonomii społecznej. Z troską wyraża się o osobach z marginesu. Osoby wykluczone próbuje przywrócić do społeczności poprzez stworzenie dla nich miejsc pracy. Powołała specjalne manufaktury, w których pracują osoby bezdomne i chore. Członkini Międzynarodowego Stowarzyszenia Innowatorów Społecznych Ashoka.

Status w Kościele katolickim

Chmielewska opisuje siebie jako „siostrę we Wspólnocie Chleb Życia” oraz że czuje się „osobą świecką, która w sposób szczególny poświęciła się Panu Bogu poprzez śluby: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa”. Zasadność stosowania określenia „siostra” względem swojej osoby motywuje nie swoją czasową obecnością w zgromadzeniu Małych Sióstr Jezusa (opuściła zgromadzenie po ustaniu ślubów czasowych), ale tym, że „«siostra» nie jest w Kościele terminem oficjalnym, zarezerwowanym dla pewnej grupy ludzi” oraz że „to termin zwyczajowy, odnoszący się do kobiet, które złożyły 3 śluby”.

W 1998 złożyła śluby wieczyste na ręce założyciela Wspólnoty Chleb Życia we Francji w obecności biskupa diecezji Bayeux-Lisieux, która jednak nie była zakonem ani zgromadzeniem zakonnym (których członkiniami są odpowiednio mniszki i siostry zakonne), a więc nie wymagała od swych członków złożenia ślubów zakonnych. Sama wspólnota we Francji została uznana kanonicznie w 1984, po czym rozwiązana w 2015 przez biskupa diecezji Bayeux-Lisieux). Chmielewska uznaje, że wspomniane śluby nie przestały obowiązywać mimo rozwiązania oryginalnej wspólnoty (od 2010 Wspólnota w Polsce działa jako prywatne stowarzyszenie wiernych). Do marca 2021 Małgorzata Chmielewska to jedyna Polka, która złożyła tego rodzaju śluby w tej wspólnocie.

Publikacje

  • Wszystko, co uczyniliście… Rozmawia Michał Okoński. Kraków: Wydawnictwo Znak, 1999.
  • Nie ma rzeczy niemożliwych. Kraków: Wydawnictwo Znak, 2000.
  • Wezwanie. Kraków: Wydawnictwo Fides, 2001.
  • Cerowanie świata. W drodze, 2015.
  • Sposób na (cholernie) szczęśliwe życie. Rozmawiają Błażej Strzelczyk i Piotr Żyłka. WAM, 2016.
  • Dobro jako choroba zakaźna. W drodze, 2016.
  • Odłóż tę książkę i zrób coś dobrego. WAM, 2017

Nagrody i wyróżnienia

Uwagi

  1. ↑ Wspólnota Chleb Życia jest katolicką wspólnotą religijną, która nie jest zakonem, ani zgromadzeniem zakonnym w rozumieniu prawa kanonicznego.
  2. ↑ Chmielewska powołuje się na obecne w prawie kanonicznym odróżnianie przyrzeczeń (łac. promissio) od ślubów (łac. votum). W kontekście swojego statusu konsekwentnie używa terminu „śluby” mając na myśli zapewne uroczyste śluby wieczyste.
  3. ↑ Nie mylić z Nagrodą Literacką im. Janusza Korczaka.

Przypisy

  1. 1 2 Grzegorz Polak, Kto jest kim w Kościele, KAI, 1999, ISBN 83-911554-0-4.
  2. ↑ Fundacja Domy Wspólnoty Chleb Życia [online], chlebzycia.org [dostęp 2020-05-27].
  3. 1 2 3 4 5 Stanisław Zasada, Czy siostra Chmielewska jest zakonnicą [online], Tygodnik Powszechny, 15 marca 2021 [dostęp 2021-10-21].
  4. 1 2 3 4 5 Magdalena Adamczyk, Siostra Chmielewska: Nie jestem cyborgiem ani Panem Bogiem. Czasem padam na gębę. [online], Radio Zet, 24 grudnia 2020 [dostęp 2021-10-22].
  5. 1 2 Alina Petrowa-Wasilewicz, Leksykon ruchów i stowarzyszeń w Kościele, KAI, 2000, ISBN 83-911554-2-0.
  6. 1 2 3 Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 maja 2014 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2014 r. poz. 923).
  7. ↑ Adam Boniecki, Siostra M. [online], Tygodnik Powszechny, 15 marca 2021 [dostęp 2021-08-23].
  8. ↑ Zgoda Biskupa Włocławskiego na działalność Katolickiej Wspólnoty Chleb Życia [online], 18 lutego 2020 [dostęp 2021-08-24].
  9. ↑ Ashoka Poland. Członkowie [online], Ashoka Poland [dostęp 2020-02-23].
  10. ↑ Urodziny niezwykłej kobiety! [online], Prawapolityka.pl [zarchiwizowane z adresu 2018-08-26].
  11. ↑ Krzysztof Ziemiec, Siostra Chmielewska: twarda zakonnica z zasadami [online], Gazeta Krakowska [dostęp 2021-08-24].
  12. ↑ S. Małgorzata Chmielewska: o łataniu rzeczywistości [online], Deon.pl [dostęp 2018-07-10].
  13. ↑ Céline Hoyeau, La Communauté du Pain de Vie est dissoute [online], La Croix, 21 maja 2015 [dostęp 2020-05-27] (fr.).
  14. ↑ Le journal La Croix du 21 mai 2015. pncds72.free.fr. [dostęp 2020-05-27]. (fr.).
  15. ↑ Dokumenty Wspólnoty [online], Wspólnota „Chleb Życia” [dostęp 2020-01-24].
  16. ↑ Statut Wspólnoty [online], Wspólnota „Chleb Życia” [dostęp 2021-10-04].
  17. ↑ Ewidencja wyróżnień „Zasłużony dla Warszawy” [plik XLS], bip.warszawa.pl [zarchiwizowane z adresu 2015-11-26].
  18. ↑ Lista osób odznaczonych odznaką honorową „Za Zasługi dla Ochrony Praw Człowieka” [online], Rzecznik Praw Obywatelskich [dostęp 2010-12-12].
  19. ↑ 59 odznaczonych za zasługi dla wolności [online], Prezydent.pl, 5 czerwca 2014 [dostęp 2014-06-05].
  20. ↑ Medal Św. Brata Alberta [online], Fundacja im. Brata Alberta [dostęp 2018-01-18].
  21. ↑ Medal św. Brata Alberta m.in. dla s. Małgorzaty Chmielewskiej i Marcina Gortata [online], Konferencja Episkopatu Polski [dostęp 2018-01-18].
  22. ↑ Lista odznaczonych Odznaką RPD [online], brpd.gov.pl, grudzień 2023 (pol.).
  23. ↑ S. Małgorzata Chmielewska, Ewa Kulik-Bielińska i Katarzyna Przybysławska laureatkami Nagrody RPO im. Pawła Włodkowica [online], Rzecznik Praw Obywatelskich, 19 listopada 2018 [dostęp 2021-01-13].
  24. ↑ Za nami uroczysta Gala Nagrody im. Janusza Korczaka. Uczelnia Korczaka, 2022-05-11. [dostęp 2022-05-12]. (pol.).
  25. ↑ l, Akademia Pedagogiki Specjalnej - s. Małgorzata Chmielewska [online], aps.edu.pl [dostęp 2022-12-17] (pol.).
  26. ↑ Nagroda. kik.waw.pl. [dostęp 2016-04-26].

Bibliografia

  • Małgorzata Chmielewska, Nie ma rzeczy niemożliwych, Kraków: Znak, 2000, ISBN 83-7006-936-3.
  • Małgorzata Chmielewska, Wezwanie, Kraków: Wydawnictwo Fides, 2001, ISBN 83-89016-00-1.
  • Wszystko co uczyniliście… z siostrą Małgorzatą Chmielewską rozmawia Michał Okoński, Kraków: Znak, 1998, ISBN 83-7006-960-6.
  • Stanisław Zasada, Generał w habicie, Kraków: Znak, 2010, ISBN 978-83-240-1418-7.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.