Mirosława Grabowska
Data urodzenia

6 listopada 1949

Profesor nauk społecznych
Specjalność: metodologia, socjologia polityczna, socjologia religii
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1982

Habilitacja

2005

Profesura

21 lipca 2020

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Warszawski

Odznaczenia

Mirosława Helena Grabowska (ur. 6 listopada 1949) – polska socjolog i nauczycielka akademicka, profesor nauk społecznych, w latach 2008–2023 dyrektor Centrum Badania Opinii Społecznej, od 2023 przewodnicząca Polskiego Towarzystwa Socjologicznego.

Życiorys

W 1972 ukończyła studia w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. W tej samej jednostce uzyskała stopień doktora na podstawie pracy Stosunki międzypokoleniowe w rodzinie a przekaz postaw i wartości napisanej pod kierunkiem Stefana Nowaka (1982) i doktora habilitowanego na podstawie rozprawy Podział postkomunistyczny. Społeczne podstawy polityki w Polsce po 1989 roku (2005). W 2020 otrzymała tytuł profesora nauk społecznych.

Od 1982 do 1989 była w zespole redakcyjnym „Krytyki”, współpracowała także z opozycyjnym „Tygodnikiem Mazowsze”. Za swoją działalność opozycyjną była aresztowana od 12 czerwca do 21 września 1985

Zawodowo związana z Uniwersytetem Warszawskim, była też profesorem Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, pracowała nadto w Instytut Studiów Politycznych PAN. Specjalizuje się w metodologii, socjologii politycznej i socjologii religii. Zasiadła w Radzie Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2008–2023 pełniła funkcję dyrektora Centrum Badania Opinii Społecznej (CBOS).

W 2023 została przewodniczącą Polskiego Towarzystwa Socjologicznego.

Odznaczenia i wyróżnienia

W 2011 prezydent Bronisław Komorowski odznaczył ją Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2005 za książkę Podział postkomunistyczny. Społeczne podstawy polityki w Polsce po 1989 roku otrzymała Nagrodę im. księdza Józefa Tischnera.

Wybrane publikacje

  • Anatomia elit politycznych. Partie polityczne w postkomunistycznej Polsce 1991–93, Warszawa 1993.
  • Budowanie demokracji. Podziały społeczne, partie polityczne i społeczeństwo obywatelskie w postkomunistycznej Polsce, Warszawa 2001.
  • Demokracja i szkoła, Warszawa 1998.
  • Europejska tożsamość Polaków w perspektywie zjednoczenia z UE, Warszawa 1998.
  • Podział postkomunistyczny. Społeczne podstawy polityki w Polsce po 1989 roku, Warszawa 2004.
  • Potencjalni wyborcy centroprawicy (wstępny raport problemowy), Warszawa 1996.

Przypisy

  1. ↑ Pracownicy Instytutu. is.uw.edu.pl. [dostęp 2011-09-26].
  2. 1 2 Prof. dr hab. Mirosława Helena Grabowska, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2023-06-25].
  3. ↑ Mirosława Grabowska w Słowniku „Niezależni dla kultury 1976–89”. [dostęp 2011-09-26].
  4. ↑ Joanna Mantel-Niećko, Próba sił. Źródła do dziejów Uniwersytetu Warszawskiego po 13 grudnia 1981, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1991, s. 327.
  5. ↑ Władze: Rada Instytutu. is.uw.edu.pl. [dostęp 2014-04-11].
  6. ↑ Dyrekcja. cbos.pl. [dostęp 2011-09-26].
  7. ↑ Profesor Ewa Marciniak nową szefową CBOS. wirtualnemedia.pl, 3 marca 2023. [dostęp 2023-03-04].
  8. ↑ Skład: Zarząd Główny PTS. pts.org.pl. [dostęp 2023-06-25].
  9. ↑ M.P. z 2011 r. nr 108, poz. 1091
  10. ↑ M.P. z 2011 r. nr 109, poz. 1103
  11. ↑ Ordery dla współpracowników KOR. prezydent.pl, 26 września 2011. [dostęp 2011-09-26].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.