| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
nauczycielka, pedagożka |
| Narodowość |
polsko-białorusko-rosyjska |
| Alma Mater | |
| Małżeństwo |
Wiktor Węgłowski |
| Odznaczenia | |
Marina Hulia (ur. jako Марина Гуля w 1965 w Czerkasach) – polska nauczycielka i pedagożka pochodzenia białorusko-rosyjskiego.
Życiorys
Urodziła się w rodzinie Białorusinki i Rosjanina. Wychowywała się w Czerkasach. Ukończyła studia z filologii rosyjskiej na Państwowym Uniwersytecie w Czerkasach oraz w Instytucie Profilaktyki Społecznej Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego. Pracowała tam jako nauczycielka i wicedyrektorka szkoły. Ok. 1992–1993 wyjechała do Polski, początkowo do Bydgoszczy. Została zatrudniona jako nauczycielka języka rosyjskiego w XXV Liceum Ogólnokształcącym w Warszawie. Organizowała między innymi wyjazdy uczniów do Czerkas. Z inspiracji Moniki Płatek pracowała z rodzinami czeczeńskimi w Warszawie, koordynowała wolontariat więzienny w 14 jednostkach penitencjarnych okręgu warszawskiego. Prowadzi od 2016 szkołę demokratyczną dla czeczeńskich uchodźców koczujących na dworcu w Brześciu. Była doradczynią ds. nauczania dzieci cudzoziemskich przy Ministerstwie Edukacji Narodowej.
Zamężna z Wiktorem Węgłowskim – Polakiem urodzonym w Workucie, potomkiem zesłańca. Ma co najmniej jedno dziecko (córkę).
Wyróżnienia
- Nagroda im. Ireny Sendlerowej „Za naprawianie świata” (2013)
- Nagroda Specjalna Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za Nieocenione Zasługi dla Kultury Polskiej (2006)
- Nagroda im. Sergio Vieira de Mello za Zasługi dla Pokojowego Współistnienia i Współdziałania Społeczeństw, Religii i Kultur (2007)
- Nagroda Fundacji im. Janiny Paradowskiej i Jerzego Zimowskiego (2016)
- Odznaka Honorowa za Zasługi dla Ochrony Praw Dziecka (2017)
- Nagroda im. księdza Józefa Tischnera (2020)
- Nominacja do Nagrody Warszawianka Roku (2021)
Publikacje książkowe
- Marina Hulia: Aschab i kawałek pizzy. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Łośgraf, 2011, s. 94. ISBN 978-83-62726-22-6.
- Marina Hulia, Zbigniew Wojnarowski: Recydywista. Warszawa: Centrum Kształcenia Liderów i Wychowawców im. Pedro Arrupe, 2018, s. 255. ISBN 978-83-925537-5-5.
- Marina Hulia, Monika Głuska-Durenkamp: Dzieci z Dworca Brześć. Warszawa: Kosmos Kosmos, 2019, s. 256. ISBN 978-83-952349-3-4.
Przypisy
- ↑ Андрей Шарый, Денис Александрович [online], Радио Свобода, 16 września 2004 [dostęp 2021-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2021-11-22] (ros.).
- ↑ To nie jest tkliwa historia o miłości. Spotkanie z Mariną Hulią [online], edupolis.pl [dostęp 2021-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-20].
- 1 2 3 4 5 Dariusz Koźlenko, Czeczeńskie dzieci Mariny Hulii [online], gazetaprawna.pl, 5 lutego 2021 [dostęp 2021-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-04].
- 1 2 3 Magdalena Tobik, Marina Hulia [online], Nagroda Tischnera, 28 października 2020 [dostęp 2021-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2021-11-05].
- 1 2 Marina Hulia laureatką IX edycji Nagrody im. Jerzego Zimowskiego! [online], Instytut Spraw Publicznych, 14 grudnia 2016 [dostęp 2021-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2021-05-07].
- 1 2 3 Alfabet Buntu – Marina Hulia [online], Archiwum Osiatyńskiego, 30 listopada 2018 [dostęp 2021-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2021-05-06].
- 1 2 Marina Hulia | Nagroda Ireny Sendlerowej [online], sendler.ceo.org.pl [dostęp 2021-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-04].
- ↑ Igor Nazaruk, Marina z dworca w Brześciu: Jestem nauczycielką i uczę. Nieważne, czy więźniów, czy czeczeńskie dzieci w poczekalni dworcowej [online], wysokieobcasy.pl, 1 marca 2018 [dostęp 2021-11-22].
- ↑ Małgorzata Leszko, „Nie ma imigrantów, nie ma uchodźców, nie ma dzieci – są ludzie” [online], Centrum Edukacji Obywatelskiej, 7 października 2013 [dostęp 2021-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-05].
- ↑ Nauczyciele wyróżnieni Nagrodą im. Ireny Sendlerowej „Za naprawianie świata” [online], Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, 7 października 2013 [dostęp 2021-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2021-11-22].
- ↑ Lista odznaczonych Odznaką RPD [online], brpd.gov.pl, grudzień 2023 (pol.).
- ↑ Warszawianka Roku 2021 [online], um.warszawa.pl [dostęp 2021-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-24].